مالیات را به مصرف کننده منتقل کنیم

مالیات یکی از مهمترین ابزارهای در انحصار دولت برای اعمال سیاست های مالی و اصلاح روند اقتصادی است. به واسطه رقابتی و جهانی شدن اقتصاد ، این ابراز اهمیتی دوچندان یافته است.

کد خبر: ۶۵۲۰۹

در جهان رقابتی اقتصاد امروز اهمیت آن به حدی است که با مختصر تغییری در قوانین و مقررات مالیاتی ، سرمایه ها نه تنها در سطح ملی و در میان بخشها که در سطح جهانی بسرعت جابه جا می شود. از این رو سیاست مالیاتی دولت در هدایت منابع به سوی سرمایه گذاری ، افزایش تولید و اشتغال ، کاهش تورم ، تخصیص منابع و توزیع درآمد نقش عمده ای دارد. پس دولت می تواند از این خاصیت استفاده کرده ، قوانین مالیاتی را به گونه ای طراحی کند که انگیزه سرمایه گذاری را فراهم آورد و باعث رونق اقتصاد شود. امروز گرایش کلی در جهان به سمت کاهش مالیات بر درآمد و جایگزین کردن آن با مالیات بر مصرف و مالیات بر ارزش افزوده است . انگیزه گسترش و سرمایه گذاری در بنگاه های موجود یا جدید مساله مهمی است که تعیین مسیر آنها اهمیت بسیار دارد و قانون مالیاتی می تواند یکی از بهترین راههای هدفمند کردن و سمت و سو دادن به این سرمایه گذاری ها باشد. نکته مهم در ارتباط با سیاست های مالیاتی ، هدفهایی است که برای آنها تعیین می شود. یکی از مهمترین هدفهای هر قانون مالیاتی ، تامین منابع مالی برای هزینه های عمومی است و مالیات بر ارزش افزوده هم از آن مستثنا نیست ، اما در جهان امروز اهداف سیاست های مالی از این مورد خاص فراتر رفته ، در جهت هدفهای توسعه اقتصادی و اصلاح روندهای نامطلوب اجتماعی اقتصادی قرار می گیرند و در عین حال در درازمدت به طور غیرمستقیم به تامین منابع مذکور کمک می کنند. ایجاد فرصتهای شغلی از طریق کاهش مالیات بر درآمد و تشویق سرمایه گذاری می تواند یکی از مهمترین راه حل های مشکل بیکاری باشد. سرمایه گذاری نیازمند امنیت اقتصادی است که چیزی جز مجموعه قوانین و مقررات ، مشوق آن نخواهد بود. در میان مجموعه قوانین و مقررات موثر بر سرمایه گذاری نوع و میزان مالیات بالاترین جایگاه را دارد. بنابراین می توان به گونه ای از آن استفاده کرد که تا حد امکان انگیزه ای ضد سرمایه گذاری نشود. مالیات بر ارزش افزوده یکی از بهترین راهکارها برای رسیدن به چنین منظوری است چون نظام آن بر پایه مصرف است و درواقع مالیات را آخرین مصرف کننده کالا و خدمت می پردازد. درواقع این مالیات پایه مالیاتی را از درآمد به مصرف انتقال می دهد. در این نظام مالیاتی چون مالیات از درآمد اشخاص حقیقی یا حقوقی کسر نمی شود و مصرف کننده نهایی هنگام خرید آن را پرداخت می کند ، اثر روانی نامطلوب و ضدانگیزه ای برای سرمایه گذاری و تولید ندارد و برخلاف نظام مالیات بر درآمد که فشار آن مستقیما به صاحبان درآمد و کارآفرینان وارد می شود که طبعا با نارضایتی آنها مواجه شده با انگیزه سرمایه گذاری ناسازگار است ، و در درازمدت به افزایش قیمت و کاهش اشتغال می انجامد ، فشاری بر دوش تولیدکننده نخواهد بود و نقطه اصابت آن مصرف کننده است البته باید در نظر داشت که ملاحظات درآمدی در مالیات بر ارزش افزوده هم مورد توجه بوده است ، چون مالیات بر ارزش افزوده براساس این اصل شکل گرفته است که میزان مصرف فرد تابع درآمد اوست و هرکس درآمد بیشتری دارد ، مصرفش بالاتر است و باید مالیات بیشتری هم بپردازد ، حصول این اصل ، همان «عدالت مالیاتی» است که در عین رعایت مساوات ، انگیزه های سرمایه گذاری و اشتغال را سرکوب نمی کند.