نوبت​عاشقی:‌مراسم سپندارمزدگان

جشن‌هایی که به دنبال خود فلسفه‌ای از مهر، همبستگی و امید دارد، فارغ از خاستگاهشان، بسیار ارزشمند و قابل‌توجه هستند. برخلاف تصور همگان، جشن‌هایی که در ایران باستان به شکلی ماهانه برگزار می‌شد، به زرتشتیان ارتباطی ندارد و پیشینه آن به مردم بومی ایران بازمی‌گردد. یکی از این مراسم زیبا و ارزشمند جشن سپندارمزدگان یا همان اسفندگان است. جشن اسفندگان در روز اسفندارمزد از اسفند برگزار می‌شود؛ یعنی در روز پنجم اسفند باستانی. این جشن امروزه در بین زرتشتیان برگزار نمی‌شود. سپندارمزد به معنای «تواضع مقدس» است. فرشته سپندارمزد در عالم معنوی، مظهر عشق، محبت، تواضع و فروتنی است و در عالم مادی، نگهبانی زمین با اوست. همچنین این فرشته را حامی زنان درستکار، پارسا و همسردوست می‌دانند. در گذشته، این جشن عیدی برای زنان بوده و مردان به زنان هدیه می‌دادند. به‌دلیل هدیه دادن به زنان، به سپندارمزدگان، جشن مژدگیران نیز می‌گفتند، زیرا در این روز زنان به پاس محبت‌ها، کمک‌ها و همیاری‌هایی که به همسر خود در زندگی مشترک ارائه داده‌اند، مورد قدردانی و تشکر قرار می‌گرفتند. نزدیکی رویداد مژدگیران به روز عشق، باز این گمان را تقویت می‌کند که بیشتر رویدادها و جشن‌هایی که امروزه در جهان غرب باب شده است، به نوعی تقلید از فرهنگ باستانی ایران و وامدار آن است. بهترین نمونه دیگر این شباهت‌ها، نزدیکی جشن کریسمس به شب یلدای ایرانی است که حتی بسیاری از عناصر آن نیز بی‌شباهت به یلدا نیست یا همان مشترکات حاجی فیروز و بابانوئل، اما در هر حال اسفند برای ایرانیان به بهانه این آیین‌های قدیمی و جذاب نوبت هم باشد نوبت عاشقی است.