فرصتی برای آشتی تماشاگران

لیگ برتر سیزدهم در شرایطی با برگزاری دیدارهای سه هفته پایانی در فروردین سال‌ آینده به آخر خط می‌رسد که منهای معدود بازی‌هایی چون شهرآورد پایتخت، در تمام طول 27 هفته سپری شده این بازی‌ها یک ویژگی بارز و آزاردهنده همراه همیشگی فوتبال باشگاهی ایران در سال 92 بود، جایی که در ادامه سیر نزولی استقبال تماشاگران از بازی‌های لیگ که از یکی، دو سال گذشته آغاز شده بود امسال این مساله به حدی فراگیر شد که دو تیم پرطرفدار پایتخت و حتی تراکتورسازی تبریز به زحمت 5000 تماشاگر حامی خود را به ورزشگاه کشاندند.

نکته‌ای که مطمئنا دلایل مختلفی از شرایط اقتصادی خانواده‌ها تا تغییر سرگرمی جوانان و کیفیت عموما پایین بازی‌ها را شامل می‌شد و البته برخی بدون هیچ‌گونه سند و مدرکی ریشه این مساله را دست‌های پشت پرده و توهماتی این‌چنینی می‌دیدند. به هر حال صرف نظر از بررسی علل و عوامل این موضوع که به نوعی لیگ سیزدهم را از سکه انداخته بود، امیدواریم در این ماه پایانی سال وجود یک محرک جدید به نام حریفان خارجی در لیگ قهرمانان آسیا، زمینه آشتی تماشاگران را با ورزشگا‌ه‌های چهار شهر تهران، تبریز، اصفهان و اهواز فراهم آورد؛ میدانی که قرار است استقلال، تراکتورسازی، سپاهان و فولاد از روز ششم اسفند نبرد خود را در کارزار آسیایی آغاز کنند و مطمئنا نه‌فقط طرفداران این چهار تیم که طرفداران فوتبال ملی و پرسپولیس ته دلشان هیچ خوش ندارند، نمایندگان ایران به دلیل غیبت تماشاگر به حریفانی معمولی برای رقیبان خارجی تبدیل شده و ناکام بمانند. گرچه از نقطه‌نظر حس ملی تماشاگران ورزش هیچ وقت کم نمی‌گذارند، اما به هر ترتیب مسئولان برگزاری این بازی‌ها باید ارائه بهترین خدمات رفاهی و فرهنگی به تماشاگران را چنان وظیفه‌ای برای خود بدانند و حتی اگر قرار است آشتی تماشاگران به همین چند بازی لیگ قهرمانان محدود شود، چه خوب که با ارائه خدمات رفاهی موردنیاز توام با حفظ کرامت و شخصیت تماشاگران، لحظات خوشی را برای آنها رقم بزنند؛ امری که به‌واقع منتی بر آن نیست و مسئولانی که خدمتگزاری مردم ورد زبان آنهاست باید در این عرصه خود و زیرمجموعه آنها سنگ تمام گذاشته و اشتیاق جوانان را برای حضور در محیط‌های فرهنگی این‌چنین زیاد کنند نه این ‌که آنها را فراری دهند.

امید توفیقی ‌/ ‌گروه ورزش