پیشبینی میشود این باتری قندی بتواند تا سه سال آینده جایگزین باتریهای فعلی تلفنهای همراه، تبلتها و دیگر دستگاههای الکترونیک شود.
اما چرا این دانشمندان سراغ قند رفتند؟
قند جزو مواد طبیعی است که انرژی زیادی را در خود ذخیره دارد. به همین دلیل شاید تعجبی نداشته باشد گزینهای مطلوب برای ساخت یک باتری سازگار با محیطزیست باشد. باتریهای معمولی یکی از مهمترین عوامل ایجاد آلودگی زیستی است. هر سال میلیاردها قطعه باتری در دنیا دور انداخته میشود. این امر نه تنها سبب آلودگیهای زیست محیطی میشود، بلکه سلامت انسانها را نیز با خطراتی جدی روبهرو میکند. بهکارگیری باتری قندی بسیار مقرون به صرفه است و میتواند جلوی این خطرات را نیز بگیرد.
در این باتری از نوعی قند با نام «مالتودکسترین» (maltodextrin) که نوعی پلی ساکارید است استفاده میشود. این ماده از هیدرولیز نشاسته بهدست میآید. این ماده با هوا ترکیب شده و از این واکنش آب و الکتریسیته تولید میشود.
بهرهگیری از باتری قندی تفاوتهای اساسی با پیلهای هیدروژنی یا متانولی دارد. محلول استفاده شده در این باتری قندی قابلیت انفجار یا اشتعال ندارد و چگالی انرژی ذخیره شده در آن نیز بسیار بالاست. افزون بر این، آنزیمها و محلول موجود در این بازی نیز در طبیعت تجزیه میشود. شارژ این باتری قندی شبیه پر کردن کارتریج چاپگرهای معمولی است و فقط کافی است قند را به آن اضافه کرد.
دکتر ژانگ در چند سال اخیر توانسته به نوآوریهای جالب دیگری در زمینه فناوریهای دوستدار محیطزیست دست یابد. تهیه نشاسته خوراکی از گیاهان غیرخوراکی و نیز دستیابی به شیوهای برای استخراج هیدروژن به شکل سازگار با محیطزیست بهمنظور استفاده در خودروها از جمله این نوآوریها بود.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....