در این ورزشها مسابقه برگزار میکنند، به این شکل که در وقت معین ارزیابی میکنند چه کسی بیشتر میتواند دور زمین بدود یا طناب بزند و از نفر برنده هر رشته ورزشی قدردانی میکنند و به نمره ورزش او در کارنامه اضافه میکنند و چون این کار هر هفته انجام میشود آخر سال به دانشآموزی که بیشترین پیشرفت را کرده تقدیرنامه هم میدهند.
افزون بر ورزشهای صبحگاهی بعد از زنگ مدرسه کلوبهایی است که دانشآموزان دوره ابتدایی داوطلبانه در آنها شرکت میکنند، ولی در دوره راهنمایی به صورت اجباری هر کس باید عضو یک کلوب ورزشی باشد. این کلوبها به دو قسمت تقسیم میشود؛ یکی کلوپهای هنری که کلاسهای گلسازی، آشپزی، کتابخوانی، خطاطی و نقاشی دارند و گروه دیگر کلوب ورزشی است که شامل رشتههای بسکتبال، بیسبال، والیبال، بدمینتون و... است. بین گروههای مدرسه هر سال مسابقات بزرگی برگزار میشود و تمام مدارس برای این مسابقه یک سال زحمت میکشند و تمرینهای سختی انجام میدهند.
من هم آن زمان که در ژاپن درس میخواندم، در کلوب بسکتبال بودم و هر روز هفته تمرین داشتیم و در روزهای عادی که صبح در مدرسه باید در کلاس شرکت میکردم، از ساعت 4 بعدازظهر که تعطیل میشدیم تا ٨ شب تمرین میکردم و هر روز صبح زودتر از کلاس یعنی ساعت ٦ مدرسه میرفتم و تمرین میکردم.
در ضمن خوب است بدانید تمام مدرسههای ژاپن از لحاظ قانونی باید دستکم یک زمین ورزشی بزرگ روباز برای فوتبال و دیگر ورزشها و یک سالن سرپوشیده برای بسکتبال، والیبال و مراسم دیگر داشته باشند و معمولا تمام مدارس استخر شنا هم دارند.
متین والینژاد
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.