پیام‌های چاردیواری

مریم: از چاردیواری به خاطر مطالب قشنگ و آموزنده‌ش ممنون.

بی‌نام: مطلب «سهم من از چهار چرخ پدر» عالی بود. من از تحصیل انصراف داده بودم ولی این مطلب شما تو ذهن من جرقه زد تا ادامه تحصیل بدم. بی‌نهایت ممنونم.

امیدواریم با طی کردن مدارج بالاتر، سهمتان از زندگی 19 چرخ شود! (1 چرخ آن به عنوان زاپاس محاسبه شد برای مواقع پنچری در زندگی)!

بی‌نام: [...]قبلا هم پیامک دادم بازم می‌گم، خواهش می‌کنم توضیح بدید از چه ادویه‌هایی در پلو و خورشها استفاده کنیم تا غذا لذیذتر بشه.

دم نقد بدانید که برخی معتقدند ادویه بیشتر برای طعم و عطر دادن به غذا به کار می‌رود. طعم و عطر هم بستگی زیادی به ذائقه افراد دارد. شاید به همین دلیل است که معمولا در دستورهای آشپزی می‌گویند: «به مقدار لازم»، «به میزان دلخواه» و... (با این حال، به مسئول آشپزخانه سپرده‌ایم مطلبی در این زمینه تهیه کند).

بی‌نام: باید مطلب به چه آدرسی بفرستیم؟

نشانی پستی ما (همراه با تلفن تماس و شمارة پیامگیر) در صفحه آخر چاپ شده. برای هر صفحه‌ای که نامه می‌فرستید، در انتهای آدرس، عنوان چاردیواری و نام صفحه مورد نظرتان را نیز ذکر کنید و تمام! ایمیل چاردیواری هم در صفحه اول، و ایمیل بروبچ در همین صفحه (ابتدای پیامها) درج شده.

بی‌نام: [...] یه فرصت به من و اونایی که دستشون به ایمیل نمی‌رسه بدین. اگه می‌تونید برای قسمت پاسخگو هم شماره‌ای در نظر بگیرین.

چنان امکانی فراهم نیست اما بشارت بر شما که شمارۀ پیامگیر مختص چاردیواری شده است و از این پس دیگر نیازی نیست ابتدای پیامکتان چاردیواری یا بروبچ را ذکر کنید.

بی‌نام: آخه این چه مطلبیه که نوشتین؟ مگه اون‌جا کسی مطالب رو بازدید نمی‌کنه یا قبل از چاپ نمی‌خونید؟ منظورم «مرگ در یک قدمی است». به جای این‌که به مردم امید به زندگی بدین این مطلب دلسرد کننده رو چاپ می‌کنید. واقعا که!

شما این همه مطلب امید دهنده (حتی در همین دو صفحه بروبچ، یا مطالب صفحات دیگری چون خانه آرزو، تجربه و...) را رها کرده‌اید چسبیده‌اید به یک مطلب کوتاه بین این همه؟! اشتباه نکنید؛ امید و زندگی این نیست که بگوییم همه چیز گل و بلبل است. گاهی باید از خار و مرگ بلبل، یا داغی بخاری و سوزاننده بودن کبریت و گاز هم گفت برادر/خواهر گرامی. چشم بگشایید کمی‌ واقع‌بینی هم به نگاهتان بیفزایید که اگر راه را می‌بینید، چاه را هم ببینید و در آن نیفتید.