نزدیک شدن به فضاهای تئاتری، بازیهای گاه زیادی اغراق شده و البته دیالوگهای شعرگونه و حتی ریتمیکش ـ که ویژگی او در سینما و تلویزیون و البته تئاتر هم هست ـ همانی است که میتوان از او انتظار داشت. استفاده از بازیگرانی که با فضاهای تئاتری همخوانی بیشتری دارند، تنیده شده در قصهای چند شخصیتی حول محور خانوادهای سنتی در تهران سریال تازه این کارگردان را تشکیل میدهد. طنز پررنگ اثر حتی در موقعیتهایی که تماشاگر انتظار آن را ندارد (مثل سکانسی که مرجانه گلچین و طناز طباطبایی برای قتل پدر در اتاق کلانتری «ملت» حضور دارند) آن قدر در اثر خوش نشسته است که تماشاگر فکر میکند، کاش داوود میرباقری همیشه «حالش بد باشد!»
نکته جالبی که با توضیح همین دو قسمت از مجموعه میتوان به آن پیبرد توانایی این کارگردان به روایت قصه در آثار معاصرتر است. داوود میرباقری در سریالهایش در تلویزیون از مجموعه «رعنا» که همان اوایل دهه 60 مخاطبان بسیاری پیدا کرد گرفته تا سریالهای موفقاش همچون «امام علی (ع)» و «مختارنامه» در بستری از تاریخ روایت میشد و همین نکته در کنار پیشینه نمایشی میرباقری دست او را برای اثبات تواناییهایش باز میگذاشت. اما شاهگوش قصهای کاملا امروزی دارد و شخصیتها همگی افرادی هستند که شبیهشان را براحتی میتوان در پیرامونمان یافت.
داوود میرباقری در شاهگوش هیچ ابایی ندارد که به اتهام «تئاتری» بودن اثرش مواجه شود و اتفاقا در همان تک و توک گفتههایش در رسانهها درباره این سریال، این تهدید را به فرصت تبدیل کرده است! زیرا علاقه داشته این اثر در این فضا ساخته شود.
یکی از ویژگیهای این کارگردان روایت داستانش در بستری از طنز و کمدی است، چیزی که شاید کمتر به آن اشاره شده است، زیرا تعریف طنز با توجه به آثار بی شمار سینمایی سخیف و سوپرمارکتی تغییر کرده بود، اما میرباقری حتی در سریالهای تاریخیاش (مثل امام علی (ع))همیشه توانسته است مخاطبش را بدرستی بخنداند.
به یاد بیاورید شخصیت جذاب ولید را در این سریال، یا حتی نگاه کنید به فیلم سینمایی آدم برفی، اما در سریال شاهگوش تعدد شخصیتهای طناز در اثر در کنار فیلمنامه درست و دیالوگهای روان آن توانسته سریال را به ژانر کمدی ـ معمایی برساند. از همه اینها که بگذریم باید به انتخاب بد او برای شخصیت خواستگار جوان هم اشاره کرد که البته این انتخاب وقتی بیشتر توی ذوق میزند که بدانیم نقش او را پسر داوود میرباقری یعنی حامد میرباقری بازی میکند.
میثم اسماعیلی
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)