حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
به گزارش شبکه العالم، این روزنامهنگار عرب مینویسد: بر کسی پوشیده نیست که سران کشورهای حوزه خلیج فارس که به سقوط قریبالوقوع نظام بشار اسد با حمله آمریکا دلخوش کرده بودند، اینک احساس میکنند طرف آمریکایی به آنها خیانت کرده است.
حکام عرب به این یقین رسیده بودند که آمریکا بزودی به سوریه حمله و سرنوشت نظام اسد را مشخص خواهد کرد و آنها به این طریق از نفوذ ایران در بلاد شام و جایگاه حزبالله لبنان که با مقاومت و سلاح خود «اسرائیل» را به ستوه آورده است، راحت میشوند و لبنان به طور کامل تحت نفوذ عربستان قرار میگیرد.
اما اوضاع برخلاف میل حکام عرب پیش رفت؛ آمریکا و روسیه در خصوص سوریه به تفاهم رسیدند و حمله به سوریه اگر به طور کامل لغو نشده باشد، دستکم به حاشیه رفته و به تاخیر افتاده است. ولی نکته جالب اینجاست که این توافق بدون اطلاع حکام عربی صورت گرفت و آنها که بیصبرانه منتظر حمله بودند، هرگز مورد مشورت قرار نگرفتند و چه بسا مانند سایر مردم، از طریق رسانهها از این موضوع باخبر شده باشند! این درحالی است که ایرانیها به احتمال زیاد در جریان تصمیمگیری درباره سوریه قرار داشتند.
برملاشدن این حقایق، حکام جنگطلب عرب حوزه خلیج فارس را دچار یاس و سرخوردگی شدید کرد، زیرا آنها حتی پیش از آن که حمله صورت بگیرد، سقوط نظام بشار اسد را به یکدیگر تبریک میگفتند.
چه بسا یکی از علتهای این سرخوردگی حکام عرب منطقه این باشد که آنها تصور میکردند، با اموال هنگفت خود میتوانند دولت آمریکا را در مسیری که میخواهند، هدایت کنند و کاخ سفید را در جهت تحقق برنامههای خود به کار گیرند.
حکام عرب کشورهای حوزه خلیجفارس تصور میکردند با توجه به این که آنها تابع دستورات و دیکتههای آمریکا هستند، آمریکاییها نیز خواستههای آنها بویژه حمله به سوریه را بدون توجه به ابعاد دیگر موضوع، برآورده میکنند.
این روزنامهنگار عرب در ادامه مقاله خود خاطرنشان کرد: خلاصه این که امر بر شیوخ منطقه ما بویژه شیخ «سعود الفیصل» عربستانی مشتبه شده بود که با توجه به این که در قبیلهاش به علت سن بالا و ترس و طمع، بزرگ و کوچک همه از او تبعیت میکنند، حتما این امر در سراسر دنیا این گونه است و باراک اوباما، ولادیمیر پوتین، فرانسوا اولاند، رئیسانجمهور کشورهای آمریکا، روسیه و فرانسه و همچنین دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس هم بیدرنگ خواسته او را اجرا و به سوریه حمله میکنند!
اما دیری نپایید که بحران سوریه آشکار کرد این خودبزرگبینی و تاثیر خیالی «شیخ» بر کاخ سفید، کرملین و الیزه، فقط تخیل و پنداری در ذهن شیخ است، زیرا مقامات واشنگتن و مسکو بنا به دلایلی که خود میدانند تصمیم به انصراف از حمله به سوریه گرفتند و حتی این تصمیم را به مشتاقان حمله به سوریه نیز تحمیل کردند.
بنابراین جناب شیخ والامقام باید از آن جایگاه بزرگ خیالی فرود آمده و جایگاه و اندازه واقعی خود را در کشمکشهای بینالمللی و منطقهای دریابد. او باید خوب بداند تصمیمی در این سطح چه برای جنگ و چه برای صلح، از جانب او و امثال او اتخاذ نخواهد شد.
جناب شیخ باید به این امر واقف باشد که اموال هنگفت ناشی از فروش نفت و گاز، شرایط لازم را برای ورود به باشگاه بزرگان و شریکشدن با آنها در تعیین سرنوشت جهان فراهم نخواهد کرد.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....