حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....

او در این کنسرت با همراهی ارکستر مجلسی تهران به رهبری بردیا کیارس قطعاتی از آلبومهای پرطرفدار نسیم وصل و با ستارهها که ساختههای محمد جواد ضرابیان هستند را اجرا میکند. در ابتدا قرار بود این کنسرت دو شب اجرا داشته باشد، اما به دلیل استقبال گسترده مخاطبان به پنج شب افزایش یافت و فردا شب یعنی جمعه 29 شهریور آخرین اجرای این گروه روی صحنه خواهد رفت.
همایون شجریان در این اجراها قطعاتی چون «هوای گریه»، «عشق از کجا»، «حاصل عمر»، «دفتر دل» و «نسیم وصل» را خواند و با استقبال بسیار خوبی مواجه شد که البته هوای گریه با بیشترین میزان استقبال روبهرو بود و شاید خیلی از مخاطبان برای شنیدن این قطعه لحظهشماری میکردند. همچنین اجرای «مرغ سحر» در این شبها لحظات خاطرهانگیزی را برای بسیاری از مخاطبان رقم زد.
وقتی این خواننده جوان موسیقی ایرانی هوای گریه را میخواند حاضران در سالن هم به آرامی شعر را زیر لب زمزمه میکردند و همایون هم خود با حس خاصی آن را میخواند. همایون شجریان بخوبی از پس این اجرا برآمد و میتوان گفت در این اجرا یک گام رو به جلو برداشته بود و اجرای خوبی را رقم زد؛ اجرایی که از اجراهای پیشین او بهتر و قویتر بود.
اما در این میان نکته دیگری جای تامل دارد و آن عملکرد ارکستر مجلسی تهران است؛ در این ارکستر گاه ناهماهنگیهایی هرچند کوچک میان نوازندگان دیده میشد که میتوانست مخاطب حساس و حرفهای موسیقی را بیازارد. البته شاید بتوان این موضوع را گذاشت پای این که این ارکستر هنوز خیلی جوان است، اما قطعا میتواند همین مشکلات کوچک را هم حل کند و اجرایی بهتر داشته باشد.
نکته دیگری که هر چند تکراری است و بارها از آن سخن گفته شده، ماجرای مشکل صدای سالنهاست. در این اجرا صدای سازهای کوبهای و بخصوص دف بخوبی شنیده نمیشد و لابهلای صدای دیگر سازها گم شده بود.
نمیتوان از این نکته هم گذشت که بهتر بود یک فرصت استراحت کوتاه میان اجرا برای مخاطبان و گروه وجود داشت، شنیدن 11 قطعه موسیقی پشت هم بدون وقفه زمان اجرا را طولانی کرده بود و به نظر میرسید ذهن مخاطبان نیاز به یک استراحت کوتاه دارد. هرچند صدای گرم و آرامش بخش همایون شبهای بسیار خوبی را در این کنسرت رقم زده بود، اما در هر حالت نمیتوان از این گذشت که اگر تعداد قطعات اجرا شده کمتر بود یا یک استراحت کوتاه برای مردم و گروه در نظر گرفته میشد، بهتر بود.
زینب مرتضایی فرد / گروه فرهنگ و هنر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....