اعتیاد به عنوان یک آسیب و معضل اجتماعی ، بهداشتی ، اقتصادی و فرهنگی با پیچیدگی های خاص خود حاکمیت ملی امنیت و استقلال کشور ما را تحت تاثیر قرار داده است. با توجه به مسائل جنبی آن می توان ادعا کرد ارزشهای انسانی و اسلامی و نیز هویت ملی ما در معرض خطر و آسیب این آفت بزرگ قرار گرفته است. توجه به آمارها نشانگر رشد روزافزون معتادان در اجتماع است.
این موضوع که قشر جوان جامعه بیشتر در معرض آسیب و آماج اعتیاد هستند ، وظیفه همگان را در موضع تقابل با این مشکل سنگین تر می سازد. آیا با کاشت شقایق ، علتهایی که موجب گرایش به مواد مخدر می شود، از میان می رود و آیا برای کاشتن این گیاه ، دلیل قانع کننده ای وجود دارد، یا اجرای چنین طرحی در حکم مسکنی است که به محض پایان یافتن اثر آن ، دوباره درد به سراغ بیمار می آید و چه بسا عوارض مسکن هم به درد قبلی افزوده شود. در جهان ، مطالعات بی شماری درباره اعتیاد انجام شده و اکنون بر همگان روشن شده تا فقر، بیکاری و تورم به طور ریشه ای حل نشود، گرایش به مصرف مواد مخدر هم وجود دارد و مبارزه با آن جایی نمی رسد. باید پذیرفت اعتیاد یک مساله اجتماعی است که در کوتاه مدت پدید نمی آید و یک شبه نیز از میان نمی رود. برای مبارزه بنیادی با مواد مخدر باید ریشه های گرایش به آن را از بین برد.
وظیفه ما در قبال این معضل خانمانسوز چیست؛ خانواده ها چه وظیفه ای بر عهده دارند؛ دستگاه های تعلیم و تربیت چطور؛آیا مشکل اعتیاد با زدن و بستن و به زندان انداختن یا اعدام قابل حل است ؛ با در اختیار نهادن مواد مخدر چطور؛ یا عزم ملی برای مبارزه جدی با آن وجود دارد؛ براستی کدامیک راه چاره است؛