مردم در قاب

آرزوی دیده شدن

گاهی وقت‌ها رسانه می‌شود دوست و همدم لحظه‌هایی که نیاز داریم کسی برایمان قصه بگوید؛ اما نه از آن قصه‌هایی که بارها و بارها شنیده‌ایم و کلاغ هم هیچ‌وقت در پایان آن به خانه‌اش نرسیده است. دوست داریم قصه‌هایی بشنویم که انگار به خودمان تعلق دارد. قصه‌هایی که همین نزدیکی‌ها اتفاق افتاده اما قرار است با آدم‌های زیادی قسمت شود.

کد خبر: ۵۹۶۹۰۸

تمایل به دیده شدن بویژه در کودکی و نوجوانی یکی از نیازهای هر فرد است. به رخ کشیدن امتیازات و برتری‌ها و استعدادهای هر فرد نسبت به دیگری و نمایش آنها در رسانه‌ای مثل تلویزیون شاید آرزوی بسیاری از انسان‌ها باشد. همان‌طور که شیرین دختر قصه ما مدت‌ها این آرزو را در ذهنش می‌پروراند و به تحقق آن فکر می‌کرد. شیرین در دبیرستانی واقع در منطقه چهار تهران درس می‌خواند و 18 سال دارد. البته مثل همه هم‌سن و سال‌های خودش 17 سال و اندی را 18 سال می‌داند و معتقد است دیگر بزرگ شده و در تصمیم‌گیری‌های مهم خانواده شرکت می‌کند و همه به نظراتش احترام می‌گذارند. شیرین، دختر بسیار باهوشی است و همیشه یکی از بالاترین معدل‌ها را در رشته انسانی کسب می‌کند. او برخلاف بیشتر دانش‌آموزان این رشته به درس ریاضی علاقه زیادی دارد و از حل کردن مساله‌های پیچیده و سخت لذت می‌برد. درست مثل وقتی می‌خواهد پایان فلان سریال تلویزیونی را حدس بزند و در واقع چند شب از داستان جلو بیفتد.

بگذریم. مدرسه‌ای که شیرین در آن درس می‌خواند هرساله جشنواره‌ای از کارها و صنایع دستی دانش‌آموزان بر پا می‌کند و عده زیادی هم به بازدید از این نمایشگاه دعوت می‌شوند. نمایشگاهی که محصولات شهرها و استان‌های مختلف در آن به نمایش گذاشته شده و در کنار آن آثار خلاقانه و کاردستی‌های بچه‌ها عرضه می‌شود. شیرین همچنین یکی از طرفداران پر و پا قرص اخبار جوانه‌هاست و همیشه دنبال فرصتی می‌گردد تا بتواند برای این بخش خبری سوژه‌سازی کند و ایده‌هایش را در سایت آن قرار دهد. بنابراین از فرصت استفاده می‌کند و حالا که دیگر مخاطبی آشنا برای دست‌اندرکاران تهیه خبر این بخش است و به عنوان خبرنگار افتخاری آن شناخته می‌شود، به نمایندگی از برنامه، گزارشی از نمایشگاه تهیه کرده و با همکلاسی‌ها و مسئولان برگزاری نمایشگاه گفت‌وگو می‌کند. تصاویر خام را برای برنامه می‌فرستد و روز بعد منتظر پخش آن از شبکه یک می‌نشیند. شیرین به تک‌تک دوستان و نزدیکان خود، زمان پخش اخبار جوانه‌ها و آیتم مربوط به نمایشگاه را خبر داده است و همه سراپا چشم و گوش شده‌اند تا نمایشگاه را در مقیاس کوچک قاب جادویی تلویزیون ببینند. اخبار و مصاحبه‌ها و حرف‌های دانش‌آموزان شرکت‌کننده در نمایشگاه پخش می‌شود. همین اتفاق آمار بازدیدکنندگان نمایشگاه صنایع دستی را که دو روزی از برپایی آن می‌گذرد، چند برابر می‌کند و همه دانش‌آموزان سرخوش و شادمان از این‌که نمایشگاه‌شان رونق گرفته، تلویزیون را به عنوان دوستی صمیمی و همراهی همیشگی، مهمان خاطرات خوب نوجوانی‌شان می‌کنند.