زیبا بازی کنید

در تاریخ چهل و چهار ساله همین شهرآوردهای پایتخت، بازی‌های زیادی بوده که مساوی شده، اما هنوز از خاطر هواداران دو تیم پاک نشده است.

تساوی یک ـ یک در شهرآورد 66 که پرسپولیسی‌ها با پنالتی دقیقه 93 مازیار زارع از شکست گریختند، تساوی یک ـ یک در شهرآورد 65 که علی کریمی در دقیقه 87 با ضربه سر خود مانع شکست قرمزها شد، تساوی یک ـ یک در شهرآورد 53 که علی سامره در همان دقیقه یک برای استقلال گلزنی کرد و تساوی 2 ـ 2 در شهرآورد 49 که هاشمی‌نسب برای استقلال گلزنی کرد و علی کریمی هم در دقیقه 90 گل تساوی پرسپولیس را زد، همه و همه بازی های خاطره انگیزی بودند.

کمی به عقب‌تر برویم به یک تساوی 2 ـ 2 دیگر برمی‌خوریم که آن هم زیبا بود؛ شهرآورد 38، همان دیداری که به جنجال کشیده شد و در نهایت نتیجه‌اش به سود استقلالی‌ها تغییر کرد.

همه این تساوی‌های خاطره‌انگیز در 20 سال اخیر رقم خورد. پس نباید تساوی دو تیم را نتیجه‌ای ملال‌آور تلقی کرد.

شهرآورد زمانی ملال‌آور می‌شود که بازیکنان دو تیم بدون توجه به شور و حال تماشاگران میلیونی‌شان و بدون توجه به آن‌که این تماشاگران با تحمل چه سختی‌هایی از دورترین نقاط ایران خود را به ورزشگاه آزادی می‌رسانند، اسیر هیجانات کاذب شهرآورد می‌شوند و از ترس نباختن، یک بازی بی‌کیفیت را به معرض نمایش می‌گذارند.

برد و باخت، هر آنچه که باشد فقط چند روزی حال و هوای اردوی این دو تیم را شیرین یا تلخ می‌کند. همین که ترس از باختن کنار گذاشته شود، کافی است تا فوتبالی تماشاگر پسند در شهرآورد پایتخت به نمایش در بیاید. پس باید از هر دو تیم استقلال و پرسپولیس یک خواهش داشت؛ این‌که «لطفا زیبا بازی کنید».

رضا پورعالی / گروه ورزش