حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....

بسکتبال باشگاهی ایران در بلاتکلیفی است. در دورانی که تیمهای ملی با روش برپایی اردوهای طولانی رونقی بهمراتب بیشتر از فعالیتهای باشگاهی دارند، طبیعی است کمتر سرمایهگذاری بخواهد کار در عرصه تیمداری را آغاز کند. به این شرایط باید مشکلات اقتصادی را اضافه کرد که دست مدیران عامل مراکز تجاری و اقتصادی را برای ورود به عرصه ورزش در پوست گردو میگذارد.
بسکتبال ایران در رده ملی موفقیتهای خود را یکی بعد از دیگری ادامه میدهد که سهم باشگاهها در دهه اخیر برای شکلگیری موفقیتهای کنونی محفوظ است، اما این روزها بسیاری برای ادامه موفقیتها با روند کنونی تیمداری در باشگاهها نگرانند. تغییر دولت و بهتبع آن مدیران دستگاههای اجرایی، زمانبر است و در چنین اوضاعی ورزش که زنگ آخر بعد از اعلام همه برنامههای دستگاههای ذیربط بهشمار میرود، برای آخرین تغییرات و آغاز فعالیتهای جدید منتظر میماند. مساله بسکتبال ایران از بدنه ورزش و آنچه در آن میگذرد جدا نیست. لیگهای بسیاری از فدراسیونها از نظر کمبود منابع مالی تهدید میشود که بسکتبال نیز یکی از آنهاست. تاخیر در برگزاری رقابتهای لیگ برتر بسکتبال گواه این نکته است که فدراسیون بسکتبال به دلیل بیثباتی و نوساناتی که در فعالیتهای باشگاهی وجود دارد هنوز نتوانسته است درباره برگزاری لیگ تصمیم مشخصی بگیرد و ناچار است ابتدا وضع تیمهای خود را ارزیابی کرده و سپس اقدامی در زمینه برگزاری لیگ انجام دهد. تذکر به باشگاههای بدهکار در همین خصوص صورت گرفته است. هر چند بدهی تیمها از سالهای گذشته وجود داشته، اما تاکید فدراسیون بسکتبال برای مشخص کردن صورتحسابهای باشگاههای بدهکار با بازیکنان بیشتر جنبه محک زدن تیمهایی را دارد که معلوم نیست امسال در لیگ باشگاهی فعالیت دارند یا نه. لیگ ده تیمی سال قبل در فصل جاری با چند تیم برگزار میشود، سوالی است که ذهن طرفداران این ورزش را به خود مشغول کرده است؛ هر چند در این میان تصمیماتی گاه غیرفنی بویژه با کم کردن تعداد بازیکنان براساس قانون سهمیهبندی، توسعه کمی و نیروی انسانی این ورزش را به خطر انداخته است.
در اوضاع کنونی فدراسیون بسکتبال در نشستهایی که با کمیتههای اجرایی یا اعضای هیاترئیسه برگزار میکند به دنبال راهکاری برای برونرفت از مشکلات در نحوه برگزاری بازیهای لیگ است. از یکسو پولها برای سرمایهگذاری در این ورزش کم شده است و از دیگر سو هنوز بسیاری در جابهجایی مدیران دو دولت نمیدانند کدام طرف قرار دارند. باشگاههایی هم هستند که فارغ از دغدغههای این دو گروه ترجیح میدهند با نیروهای جوان و هزینه کمتر تیمداری کنند، اما با وجود این نگرانیها برای آینده بسکتبال باشگاهی ایران همچنان بیشتر میشود.
محمد رضاپور /گروه ورزش
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....