پوران درخشنده: رسانه ملی و مردم تنها حامیان «هیس» بودند

پوران درخشنده معتقد است،‌سوژه فیلم «هیس، دخترها فریاد نمی‌زنند» بسیار حساس است و تقریبا روی لبه تیغ قرار دارد!
کد خبر: ۵۹۱۰۸۷

به گزارش روابط‌عمومی برنامه هفت، درخشنده که جمعه‌شب به برنامه هفت آمده بود، در خصوص تبلیغات فیلم گفت: متاسفانه فرصت‌های تبلیغات شهری، مترو و بیلبوردها در اختیار ما قرار نگرفت و در زمینه تبلیغ فیلم جز رسانه ملی هیچ نهادی از ما حمایت نکرد و من لازم می‌دانم از آقای مهندس ضرغامی تشکر کنم، ضمن این‌که از شهرداری هم انتظار حمایت داشتیم، ولی هرچه بود از استقبال خوب مردم از «هیس» خوشحالم.

وی درباره چگونگی انتخاب سوژه فیلم‌هایش گفت: من معمولا دنبال سوژه نمی‌گردم؛ این سوژه است که مرا پیدا می‌کند و من تحقیقات درباره آن را آغاز می‌کنم و زمانی که به نتیجه رسیدم نوشتن فیلمنامه و سپس ساخت فیلم را شروع می‌کنم. درخشنده با ذکر این نکته که محور کار من همیشه خانواده است، گفت: اولین هشدارم در فیلم هیس به خانواده‌هاست و سپس به آموزش و پرورش؛ چون مدرسه، خانه دوم بچه‌هاست. این کارگردان درباره انتخاب بازیگران فیلم هیس توضیح داد: سخت‌ترین کار انتخاب بازیگر نقش مرد داستان بود. وقتی با حمیدیان صحبت کردم قاطعانه از او خواستم که او این نقش را بازی کند. به نظرم او هنرمند خلاقی است و خیلی انرژی به کار وارد می‌کند.

سوپر استار نداریم

شهاب حسینی بازیگر فیلم هیس هم در برنامه هفت درباره بازی در این فیلم گفت: کار خودم را یک کار خدماتی به حساب می‌آورم. خدمات در زمینه فرهنگی هنری! مثلا اگر من به‌عنوان یک شهروند از خدمات شهری توقع استانداردی در کارش را دارم، او هم از من انتظار دارد در کار خدمات فرهنگی‌ام استاندارد را رعایت کنم. محوریت سینمای ما را بازیگر تشکیل می‌دهد؛ سینمای ما در واقع سینمایی است که به‌نوعی معناگرا و اخلاق‌گراست و به معنای واقعی انسانی است. ستاره‌سازی در جامعه جا نیفتاده است. من در اینجا وقتی به کسی بگویند سوپر استار، تعجب می‌کنم؛ اصلا این لغت یعنی چه؟! ما همین‌که الگوهایمان را درست انتخاب کنیم و نسبت به پیرامونمان شناخت پیدا کنیم و دغدغه اجتماع را بسازیم، کافی است.

در بخش میزگرد برنامه هفت،‌ مهدی فخیم‌زاده درباره چشم‌انداز سینمای ایران گفت: برای بررسی شرایط سینمای ایران باید به گذشته نگاه کنیم. با بررسی تاریخ سینمای ایران به این نتیجه می‌رسیم که عامل اصلی رشد سینمای ایران، سینمای دولتی است. یعنی همه منتظر این هستند که کسی بودجه‌ای را تامین کند تا دیگران فیلم بسازند. خب کسی که بودجه تامین می‌کند پس انتظارات و خواسته‌هایی دارد که ربطی به خواسته مخاطب ندارد؛ این خواسته‌ها خود به خود کیفیت را کم می‌کند. رئیسیان نیز در این‌باره گفت: بعد از انقلاب شرایط طوری شد که دولت هم سفارش‌دهنده شد، هم تولید‌کننده و هم پخش‌کننده؛ در چنین شرایطی دولت اعمال سلیقه می‌کند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها