«آزولا» نفس تالاب انزلی را به شماره انداخته است

رئیس اداره حفاظت محیط زیست بندر انزلی در این‌باره به ایرنا گفت: سیلاب‌های فصلی موجب جاری شدن آزولای موجود در تالاب به سمت رودخانه و کانال بندر و دریای خزر می‌شود.

اکبر میغی افزود: با وجود این که آزولا یک معضل است و بخش‌های وسیعی از تالاب را فرا گرفته، ولی کار علمی درباره اثرات مختلف آن بر تالاب انزلی صورت نگرفته است. البته مشخص است که این گیاه جلوی ورود اکسیژن به لایه‌های پایینی آب تالاب را می‌گیرد و به آبزیان اکسیژن کافی نمی‌رسد. به گفته وی، هرچه سطح پوشیده شده از آزولا وسیع‌تر باشد، خطر برای آبزیان نیز بیشتر است.

میغی درباره این‌که چرا با وجود مغذی بودن این گیاه، برداشت از آن صورت نمی‌گیرد، گفت: نخست این که ما در این شهرستان، مراکز پرورش دام بویژه گاو نداریم تا از این گیاه به‌عنوان علوفه استفاده کنیم و دیگر این‌که در مناطق عمیق برداشت آن آسان نیست و صرفه اقتصادی ندارد.

وی با اشاره به یک مورد درخواست برداشت از آزولا در روستای آبکنار شهرستان انزلی با نظارت محیط زیست گفت: اگر اقدامی برای اقتصادی کردن برداشت آزولا صورت بگیرد هم مشکل تالاب تا حد زیادی حل می‌شود و هم علوفه مقوی برای پرورش دام تهیه می‌شود.

آزولا نوعی سرخس با برگ‌های کوچک (حداکثر دو و نیم سانتی‌متر) به رنگ سبز تیره تا قرمز مایل به قهوه‌ای است؛ زادگاه اولیه این سرخس، آمریکای شمالی است، اما در دهه 60 با هدف تثبیت ازت هوا به وسیله این گیاه و استفاده از آن برای باروری خاک از آسیای جنوب شرقی به ایران آورده شد و با بی‌توجهی به تالاب انزلی راه پیدا کرد.

اندام‌های این گیاه به دلیل تجزیه در کف تالاب‌ها رسوب‌گذاری شدید کرده و باعث ایجاد شرایط بی‌هوازی و آلودگی بیولوژیک می‌شوند. به گفته کارشناسان، میزان تولید آزولا در هکتار حدود 30 تا 50 تن در سال است که رسوب این مقادیر انبوه از آزولا باعث افزایش بیش از حد رسوبات در بستر تالاب و فقیر شدن این محیط از نظر شیلاتی نیز می‌شود.