کفش‌هایم کو؟ آنها را باید جُست!

* پیش از خرید، به میزان و نوع فعالیتی که قصد انجامش را با کفش دارید توجه داشته باشید. چه کفشی می‌خواهید؟ حفظ ایمنی؟ ورزش و نرمش؟ اداری؟ راحتی و روفرشی؟ خنک؟ طبی؟ و...

* پنج قانون اندازه بودن و راحتی پا در آن، حفاظت از پا بخصوص هنگام حرکت، جنس مواد به کار رفته، دوخت و طرح و زیبایی ظاهر، و قیمت مناسب را به ترتیب، مبنای انتخاب و خرید قرار دهید، نه مارک و برند یا تعریف فروشنده و دیگران را.

* خرید کفش را فقط عصر انجام دهید. در این زمان پای کودکان کمی بیش از نیم سانتی‌متر و بزرگسالان کمی بیش از یک سانتی‌متر بزرگ‌تر می‌شود؛ در غیر این صورت مجبورید درد ناشی از فشار و تنگی کفش را تحمل کنید و به عروق و شرایین پایتان هم لطمه می‌زنید.

* اجزای کفش را رویه، تخت بیرونی، کفی قابل تعویض داخلی، مغزی یا باریکه‌ای از چرم که میان زیره و رویه دوخته می‌شود، کاغذها و مقواهای توکار برای کلفت‌کردن قسمت‌هایی از کفش، پاشنه، زیرپاشنه تشکیل می‌دهند.

* سایز و اندازه مندرج درون یا زیر کفش و همچنین گفته‌های فروشندگان را مبنی بر جا باز‌کردن کفش ملاک قرار ندهید وگرنه زمان زیادی را باید با زخم پا یا تنگی کفش سر کنید.

* کفشی سبک بخرید که پایتان بخصوص در قسمت‌های پاشنه و پنجه در آن راحت باشد. به این منظور انگشت‌های پایتان را درون کفش تکان دهید. باید فضای اندکی برای تکان دادن، جنباندن و حتی اندکی خم‌کردن انگشتانتان در کفش وجود داشته باشد.

* به قسمت پشتی کفشتان حتما دقت کنید تا به حدی بلند نباشد که سبب وارد آمدن صدمه به تاندون آشیل و درد آمدن آن شود. کفی کفش را ببینید تا آج مناسبی برای جلوگیری از سر خوردنتان داشته باشد.

* برای کفش‌های مردانه سعی کنید پاشنه از 2.5 سانتی‌متر و برای کفش‌های زنانه از سه تا 3.5 سانتی‌متر تجاوز نکند در غیر این صورت، هر چه بیشتر آنها را به پا کنید ستون فقراتتان از ناحیه کمر و همچنین مهره‌های گردن و سینه‌تان قوس زیادی پیدا خواهند کرد که مشکل‌ساز خواهند بود (برای زنانی که پاشنه‌های بلندتر اختیار می‌کنند، خطر پیچ‌خوردگی مچ، کشیدگی رباط‌ها افزایش خواهد یافت).

* از کفش‌های پلاستیکی دوری کنید. نه تنها باعث تعریق و بو گرفتن پا خواهند شد زیرا به دلیل کیفیت نامناسب تولید، سبب ناراحتی عصب‌ها، ایجاد انحراف انگشت‌ها و فشار بر کف پاها خواهند بود. چرم و کرباس بهتر از هر جنس دیگری است.

* از خرید کفش بدون پاشنه خودداری کنید. این کفش‌ها باعث آسیب‌دیدن کمر، زانو و کف پایتان خواهد شد.

* پیش از خرید، زیره را در قسمت مفاصل انگشت بررسی کنید. این قسمت باید انعطاف مناسبی برای خم شدن انگشت‌های پا هنگام حرکت داشته باشد.

* به نرمی آستر و پوشش درون کفش دقت کنید. برآمدگی‌ها و درزها، استحکام دوخت و چسب و حتی میخ به کار‌رفته در آن را بسنجید.

* در برخی افراد اندازه یک پا کمی متفاوت‌تر از پای دیگر است. پیش از خرید، هر دو لنگه را بپوشید، بندهای کفش را حتما به طور کامل ببندید و کمی با آن راه بروید.

* از مغازه‌هایی که قالیچه‌ای کوچک برای امتحان کفش پهن کرده‌اند خرید نکنید! برای امتحان کفش باید راه رفت نه آن‌که روی چنان قالیچه کوچکی حالت راه رفتن گرفت و ادایش را درآورد!

* کفش‌های بنددار یا سگک‌دار برای خرید مناسب‌ترند، چون تغییر اندازه روی کفش را میسر می‌کنند.

* هنگام خرید کفش‌های ورزشی ابتدا مشخص کنید دقیقا برای چه نوع فعالیت ورزشی به آن کفش نیاز دارید، کفشی ویژه همان ورزش بخرید.

* بهترین کفش برای دویدن به گفته برخی از دونده‌ها آن است که هنگام دویدن متوجه نباشید که کفشی هم به پایتان است!

* زیره کفش ورزشی حتما باید قطر کافی داشته باشد تا هنگام دویدن، پریدن و فرود آمدن بر زمین، بخش زیادی از فشار و ضربه به کف، پاشنه و نواحی دیگر پا را بگیرد (دقت کنید بند بالایی کفش‌های ورزشی را محکم نبندید چون سبب ایجاد درد در ناحیه تاندون‌ها خواهد شد).

* کفش ورزشی مخصوص راهپیمایی و بویژه دویدن هر شش ماه یا پیش از هزار کیلومتر دویدن باید تعویض شود تا به پاهایتان بخصوص در ناحیه پاشنه آسیب وارد نشود.

* اگر قرار است کفش تنیس یا بسکتبال بخرید، کفش‌های دوبالشتکی و محافظ‌دار بخرید تا در حرکت‌های عرضی کنترل تعادل بیشتری داشته باشید، اما در صورتی که قصد دویدن دارید کفش‌های طبیعی که بالشتک محافظ آنها سطح کوچک‌تر و تعداد کمتری دارد مناسب خواهد بود.

* به جورابی که در پایتان است دقت کنید و کلفتی و نازکی آن را هنگام تمرین ورزشی و حین خرید مد نظر داشته باشید.