پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیامهای این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشتهای مخاطبان گرامی خواهد بود.
سوره مبارکه: معارج آیات مبارکه:44 ـ 42
آیه 42 این سوره، همانند آیه 83 سوره زخرف است. خروج از قبرها همراه با سراسیمگی است. «یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ سِراعاً» چنانکه در جای دیگر میفرماید: «یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ کَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ» (قمر،7) یا «مِنَ الْأَجْداثِ إِلی رَبِّهِمْ یَنْسِلُونَ»(یس،51)
«نُصُبٍ» به علامتی گویند که در راهها نصب میشود تا راه را گم نکنند. در سوره قلم آیه 44 میخوانیم: «فَذَرْنِی وَ مَنْ یُکَذِّبُ بِهذَا الْحَدِیثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لا یَعْلَمُونَ وَ أُمْلِی لَهُمْ إِنَّ کَیْدِی مَتِینٌ» مرا با تکذیب کنندگان این قرآن واگذار تا از جایی که فکرش را هم نمیکنند آنها را با قهر خود میگیریم و البته به آنان مهلت میدهم و تدبیر من قوی است. جبههگیری در برابر پیامبر سبب ذلت در دنیا: «یُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِکَ فِی الْأَذَلِّینَ» (مجادله، 20) و آخرت است. آنان که در دنیا قصد دارند به پیامبر آسیبی بزنند، در آخرت چشمهای فرو افتاده و شرمنده دارند.
کلمه خشوع به معنای تاثیر خاصی است که به دنبال مشاهده عظمت و کبریا در قلب پیدا می شود و اگر خشوع را به دیدگان نسبت داده، با اینکه گفتیم حالت قلبی است، به این جهت است که آثار خشوع قلبی در چشم ظاهر می شود، و کلمه «رهق» به معنای پوشاندن و فراگرفتن چیزی است به قهر و غلبه. معنای این آیه و آیه قبلش این است که: روز قیامت از قبرها در می آیند، در حالی که سرگردان می دوند، گویا به سوی علامتی می دوند تا راه را پیدا کنند، در حالی که اثر خشوع قلبی در دیدگانشان هویدا باشد، آری آن روزی که در دنیا وعده داده می شدند، همین روز است.
تا احتمال اثر هست، ارشاد لازم است، امّا بعد از یأس از هدایت باید آنان را رها کرد.سخنان یاوه و بیپایه درباره دین و رهبران دینی، انسان را در باتلاق گناه فرو میبرد و او را گرفتار و مشغول میسازد. وظیفه دعوت و ارشاد، مادامی است که زمینهای برای پذیرش باشد، امّا اگر آنان یاوهگویی میکنند و همه چیز را به بازی گرفتهاند، باید به حال خود رها شوند. رها کردن مردم لجوج، همان مهلت دادن به آنهاست. با توجه به آیه شریفه «یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ» باید توجه داشت معاد، جسمانی است. رسوایی و ذلت در قیامت، سراسر وجود کافران را فرامیگیرد. انبیا، همواره مردم را نسبت به قیامت هشدار میدادند.