حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
آنچه از الان قابل پیشبینی است حضور پرشور مردم در تالار والیبال آزادی است. این حضور هم صرفا به خاطر تشکر از بازیهای خوب تیم ملی در لیگ جهانی است، چون دیگر انگیزهای برای صعود وجود ندارد. حال پرسش اینجاست که مسئولان ورزش چگونه میخواهند قدردان اعضای افتخارآفرین تیم ملی والیبال باشند؟ آیا الان و در آستانه بازی با آلمان، وقت آن نیست تا با یک شارژ روحی مناسب، خستگی سفر به دور دنیا را از تن ملیپوشان در آورد؟
هر چند والیبالیستهای تیم ملی، این روزها از شاد کردن دل مردم، بیاندازه خوشحالند، اما از برخی تبعیضها هم دلشکسته و آزرده خاطر هستند. اینکه چرا فوتبالیها بلافاصله بعد از هر پیروزی، پاداشهای نقدی آنچنانی میگیرند، اما آنها باید پس از 9 ماه پاداش صعود به جامجهانی والیبال و قهرمانی در آسیا را بگیرند. اینکه چرا برای فوتبالیها پرواز اختصاصی گرفته میشود، اما آنها باید با تحمل سختترین مشکلات با پروازهای چند تکه، هزاران کیلومتر را از ایتالیا به کوبا بروند و از کوبا به تهران بازگردند. از مسئولان ورزش میخواهیم نه در حرف که در عمل ثابت کنند بین رشتههای ورزشی مختلف تبعیض قائل نمیشوند. انتظار ما از مسئولانی که خود را در موفقیتهای اخیر سهیم میدانند این است که در بهترین زمان و به بهترین شکل، تلاش ملیپوشان والیبال را ارج نهند.
رضا پورعالی / گروه ورزش
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....