دانشگاهی برای دوبله

سال‌هاست کارشناسان و اهالی دوبله بر این نکته تأکید دارند این حرفه از روزهای طلایی خود فاصله گرفته است، اما در یک تحلیل منطقی نمی‌توان این موضوع را کاملا به گردن دست‌اندرکاران این صنعت یا ورود چهره‌های جوان به این عرصه انداخت، چراکه تغییر روش‌های موجود در تولید فیلم و سریال (مثل جایگزینی صدابرداری سرصحنه به جای دوبله) یا اکران نشدن فیلم خارجی در سینماها، در عمل بخش عمده‌ای از فعالیت‌های دوبله را به تعطیلی کشانده و دوبله بیشتر به این دلایل، جایگاه خود را در سینمای ایران از دست داده است.

با این اوصاف، هرچه دوبله در سینمای ایران از دور خارج شده، در عوض تلویزیون بار آن را به دوش کشیده و نگذاشته این حرفه رسما نابود شود و صرفا خاطرات آن برای نسل‌های آینده بر جای بماند. فراموش نکنیم هنوز بسیاری از سریال‌های خارجی به خاطر دوبله و نقش پررنگ صداپیشگان وطنی، پربیننده می‌شوند و به یادها می‌مانند. تلویزیون همچنان که تاثیر مهمی در تداوم حیات و پویایی دوبله دارد، در روزآمدی، حراست و مراقبت از این فن نیز پیشرو بوده است.

اگر قرار است دوبله جدی‌تر گرفته شود و روزبه‌روز شاهد شکوفایی آن باشیم، یکی از بهترین اقدامات، ایجاد یک تشکل دانشگاهی برای دوبله یا ایجاد گرایش دوبله در دانشکده صداوسیماست و البته اتصال نیروهای بااستعداد به بدنه فعال و حرفه‌ای این صنعت؛ چیزی که متاسفانه امروزه وجود ندارد یا مدیریت مطلوبی برای آن نیست.

آنچه مسلم است امروزه آموزش دوبله یا به واسطه انتقال تجربه در استودیوهای دوبله صورت می‌گیرد یا توسط تشکل‌هایی که به کار تربیت دوبلورهای جوان مشغول هستند. اگر به این دو ضلع، یک ضلع آموزشی رسمی‌تر اضافه شود، قطعا می‌تواند خروجی بهتری داشته باشد و نیروهای جدید دوبله با جدیت بیشتری وارد فعالیت حرفه‌ای در این حیطه شوند.

صداوسیما به‌عنوان تشکلی که بیشترین فعالیت دوبله کشور در آن صورت می‌گیرد و البته صداپیشگان را در رادیو نیز در موقعیت‌های مختلف به کار می‌گمارد، با ایجاد زمینه‌ای برای آموختن دانش و فن دوبله به شکل آکادمیک، علمی و کاربردی، خواهد توانست پاسخ مناسبی به همه انتقاداتی که از حضور چهره‌های جوان در عرصه دوبله می‌شود، بدهد و این کار می‌تواند جلوی همه افت ‌و خیزهای این هنر را بگیرد و بهترین فرصت‌ها را برای ارتقای دوبله به وجود آورد.

الهام حسینی