خانم معلم سرتا پا بهار

او حفظ قرآن را از شش سالگی در مکتبخانه آغاز کرد و در دانشگاه در رشته زبان و ادبیات انگلیسی تحصیل کرد و پس از مدتی برای تحصیل به انگلستان و بعد آمریکا رفت، اما برخلاف بعضی‌ها که به خارج کشور می‌‌روند و ماندگار می شوند، پس از پایان تحصیلات برای خدمت به ایران، بازگشت و مشغول تدریس شد.

او تخصص ترجمه را از دلمشغولی سلیقه‌ای به یک علم قابل تدریس در دانشگا‌ه‌های ایران تبدیل کرد و الگوی مختص خودش در آموزش این رشته را ابداع کرد.

طاهره از سیزده سالگی شعر می‌گفت و سال 1355 هجری شمسی ، یکی از شعرهای انقلابی‌اش کار دستش داد و باعث شد از دانشگاه اخراج شود، اما پس از انقلاب به دانشگاه برگشت و رئیس دانشگاه شهید بهشتی و رئیس دانشکده ادبیات شد و طرح بازآموزی دبیران را اجرایی کرد.

او سال 1371 استاد نمونه شد و 9 سال بعد، با ترجمه قرآن کریم، مفتخر به کسب عنوان خادم قرآن شد و در این مدت به یکی از مشکلات مهم در حوزه ترجمه قرآن به زبان های گوناگون پی برد که کشفش باعث ایجاد تحولی اساسی در ترجمه متون قرآنی شد. این استاد بزرگ ترجمه در طول زندگی‌اش یک بار مفاهیم بنیادی قرآن، سه بار قرآن و دعاهایی چون عرفه و ندبه و جوشن کبیر رابه انگلیسی ترجمه کرد و سرپرستی و ویراستاری 36 کتاب زبان تخصصی برای رشته‌های مختلف دانشگاهی را عهده‌دار شد و به جایی رسید که حالا اهل علم باور دارند که طاهره اگر نبود، دنیای علم در ایران چه در حوزه قرآنی و چه در حوزه‌های دیگر، بودنش را کم می‌آورد.