ـ هر شب؟
ـ نه، بعضی شبها.
ـ شما و همسرتان وقتی بچه بودید، شبادراری نداشتید؟
ـ چه ربطی دارد؟!
ـ ربطش در ژنتیک است. احتمال شب ادراری در بچههایی که پدر و مادرشان در کودکی این مشکل را داشتهاند، 80 درصد است! فرزندتان استرس خاصی ندارد؟
ـ نه، اصلا این شبادراری هم برایش مهم نیست انگار.
ـ اشتباه میکنید! کودک از این وضع میرنجد؛ مخصوصا وقتی در مدرسه میبیند دوستانش این مشکل را ندارند. تا حالا برای درمانش چه کردهاید؟
ـ هر کاری که فکرش را بکنید؛ از جریمه کردنش گرفته تا پوشک کردنش هنگام خواب.
ـ این کارها جواب نمیدهد. پوشک کردن کودک، مخصوصا بعد از پنج سالگی، اصلا توصیه نمیشود. جریمه هم فقط استرس او را بیشتر میکند و درمانش را سختتر...
نسخه
به جای جریمه، تشویقش کنید. برای هر شب خشک، جایزهای به او بدهید. صبور باشید و خیالش را راحت کنید که از دستش ناراحت نیستید. به او اطمینان بدهید بالاخره بر این مشکلش غلبه میکند. تشویقش کنید هر شب قبل از خواب برود دستشویی. بد نیست برای دلگرمیاش خودتان هم همین کار را بکنید و این را تبدیل کنید به قانون خانه. چراغ شب را روشن بگذارید تا اگر شب خواست دستشویی برود، نگران تاریکی نباشد. از غروب به بعد، سهم مایعاتش را کم کنید. برای دریافت مایعات هم قانون بگذارید: 40 درصد مایعات روزانه از 7 صبح تا ظهر، 40 درصد از ظهر تا 5 عصر و از این ساعت تا ساعت خواب، فقط 20 درصد. شبها نوشابه و قهوه و چای به او ندهید. با او حرف بزنید و اضطرابش را کم کنید تا کمکم بر مشکلش غلبه کند. برای دارودرمانی از پزشک کمک بگیرید.
دکتر محمد کیاسالار / جامجم