حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
از گنبد و بندرترکمن تا آققلا
رقابتهای اسبدوانی ایران در فصل بهار از اواخر فروردین طی روزهای پنجشنبه و جمعه تا اواخر خرداد در گنبد برگزار میشود و به دنبال گرمشدن هوا در گنبد، کورسهای تابستانی در بندرترکمن و کنار دریای خزر پیگیری میشود، البته در طول ماه مبارک رمضان این رقابتها تعطیل و بلافاصله شهریور و مهر در نوروزآباد تهران این رقابتها پیگیری میشود البته در حال حاضر به دلیل اینکه پیست گنبد در حال بازسازی است، رقابتهای کورس در آققلا پیگیری میشود.
ضمن اینکه در کیش هم در صورت حضور اسپانسر در زمستان کورس سوارکاری برگزار میشود. یکی، دو سالی است که در یزد هم رقابتهای کشوری برگزار میشود و اهواز هم میزبان رقابتهای مخصوص استان خوزستان است.
برگزاری کورس بدون بودجه
طبیعی است برگزاری کورس سوارکاری ، امکانات خاص خود را میطلبد و نمیتوان در هر جایی این رقابتها را برگزار کرد.
از طرفی با توجه به اینکه هیچگونه بودجهای برای برگزاری کورسها تعریف نشده لازم است در درجه اول سکوهای تماشاگران به تعدادکافی در پیستهای موجود ایجاد شود، چرا که هماکنون در شرایطی این رقابتها را در آققلا برگزار میکنیم که امکانات خاصی برای تماشاگران وجود ندارد در حالی که وجود تماشاگر برای برگزاری کورس حیاتی است و هزینههای اجرایی از حضور همین تماشاگران تامین میشود.
روزی 45 میلیون تومان هزینه برگزاری!
اصلیترین هزینه برگزاری کورس به جوایز اختصاص دارد ؛جایی که در طول یک روز به طور میانیگن 30 میلیون تومان جایزه به نفرات اول تا سوم پرداخت میشود و در کنار آن باتوجه به هزینه ارسال نمونههای آزمایش دوپینگ به آزمایشگاه تخصصی امارات که خود هزینه بسیار بالایی دارد و همچنین هزینه عوامل اجرایی به طور میانگین میتوان گفت هر روز رقابتهای کورس 45 میلیون تومان برای ما هزینه دارد.
چشم به راه اسپانسرهای مالی
مثل هر ورزش دیگری سوارکاری هم به حضور اسپانسر نیاز دارد و برخی شرکتهای داخلی گرگان و شرکتهای خارجی در کیش پیشقراول این موضوع هستند. آنها ضمن حمایت مالی از این رقابتها به تبلیغ محصولات خود میپردازند و یکی از منابع درآمدی محسوب میشوند که زیر نظر فدراسیون سوارکاری وارد این رشته میشوند.
تماشاگران، حامیان اصلی
غیر از اسپانسرها در روز مسابقات یکسری دفترچهها (حاوی شناسنامه و اصل و نصب اسب و مالک آن و...) را به قیمت 3000 تومان در اختیار تماشاگران میگذاریم. یعنی هر تماشاگر بابت دیدن مسابقات 1500 تومان پرداخت کرده و بابت شرکت در پیشبینی هم 1500 تومان و در مجموع 3000 تومان پرداخت میکند.
نکته جالب توجه در این رابطه اینکه آققلا فاقد جایگاه تماشاگران است اما در رقابتهایی که در اینجا برگزار کردیم حدود 3000 نفر به عنوان تماشاگر حضور داشتهاند در حالی که اگر جایگاه مناسب برای آنها احداث شود این تعداد تماشاگر تا حد زیادی افزایش مییابد.
اجاره بوفه مواد غذایی محل برگزاری کورس هم از دیگر منابع درآمدی ما محسوب میشود. ضمن اینکه هر اسب هم برای ورود به مسابقات مبلغ 40 هزار تومان به عنوان ورودی میپردازد که تعداد اسبها گاهی اوقات به 70 راس هم میرسد.
درآمد 50 ـ 40 میلیونی پیشبینیکنندهها
همانطور که اشاره شد کسانی که تمایل به پیشبینی داشته باشند از طریق همان دفترچههایی که در اختیارشان میگذاریم و کامپیوترهایی که در مجموعه تعبیه شده است میتوانند نسبت به شرکت در پیشبینی رقابتها اقدام کنند.
یادآوری این نکته ضروری است که حتی یک ریال از مبالغ این پیشبینیها به جیب عوامل اجرایی نمیرود و به واقع مردم با شرکت در این پیشبینی به برگزاری مسابقات و سرپا ماندن این کورسها کمک میکنند.
به هر حال 29 درصد درآمد این پیشبینیها برای تامین جوایز درنظر گرفته میشود و 71 درصد نیز به بهترین پیشبینیکننده میرسد. در این رابطه گاه بین 40 تا 50 میلیون تومان عاید بهترین پیشبینیکنندهها میشود.
سهم 10درصدی چابکسوار از جوایز
در شرایطی که برای نفر اول هر رقابت به عنوان بهترین جایزه مبلغ یک میلیون و 800 هزار تومان تعریف شده است از این مبلغ 10 درصد یعنی 180 هزار تومان به چابکسوار تعلق میگیرد، 45 درصد به مربی و 45 درصد به مالک اسب. ممکن است این سوال در ذهن ایجاد شود چرا سهم چابکسوار کم است؟ این درست که در روز مسابقه سختترین کار را او انجام میدهد، اما مالک اسب از بدو تولد اسب تا دو سالگی برای اسب هزینه میکند و مربی هم از پانزده ماهگی اسب به بعد کار آموزش آن را انجام میدهد. این نکته زمانی بیشتر مورد توجه قرار میگیرد که بدانیم هزینه نگهداری هر اسب در هر ماه بین 600هزار تا یک میلیون تومان است؛ هزینهای که باید مالک آن را بپردازد.
همه اینها ریشه در عشق و علاقه دارد
هرچند برای قهرمان شدن یک اسب دستکم سه سال زمان لازم است، اما وقتی یک اسب قهرمان میشود تمام خستگی و تلاش مالک و مربی از بین میرود و هروقت هم اسبی شکست بخورد بازهم به امید مقامآوردنش مالک اسب و مربی دست از کار نمیکشند و این شکستها و موفقیتها و ادامه حضور در این کار تنها یک ریشه دارد، عشق و علاقه همین! من خودم مالک شش راس اسب هستم و آنها را دوست دارم.
حکیم ایگدری - مسوول برگزاری کورسهای سوارکاری ایران
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....