صادقیان که صدایی متمایز دارد و با شعر و ادبیات نیز بخوبی آشنا است و با برنامه مشاعره صدا و چهره اورا به خاطر داریم از سختیهای اجرا و مواجهه با اتفاقات مختلف درجریان کارش میگوید: متأسفانه حدود دو سال قبل، خالهام را که بسیار دوست داشتم از دست دادم و این خبر را زمانی به من اطلاع دادند که در حال ضبط برنامه بودیم و باید برنامه را به پایان میرساندیم؛ این در حالی بود که مهمانهای بسیاری از شهرستان به خانه ما آمده بودند و در چنین شرایطی بسیار سخت بود که خودم را کنترل کنم و اشک نریزم.
در آن شرایط باید همه چیز را از ذهنم پاک میکردم و اندوه مرگ خالهام را پشت در استودیو میگذاشتم. پس از ضبط برنامه اجازه دادم احساساتم غالب شود و سراسیمه و بسیار متالم خودم را به خانه رساندم. کاری که ما در رادیو یا تلویزیون انجام میدهیم، مردم میشنوند یا میبینند و درباره آن قضاوت میکنند و به همین دلیل مسئولیتمان سنگین است و با وجود مشکلات درونی که ممکن است ناگهان با آن موجه شویم، باید خود را کنترل کنیم.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....