اگر چه نظر گروههای مذهبی در دفاع از ارزشها و اعتقادات هم ضروری است. از سوی دیگر مدیران هم متوجه مسئولیتهای اجتماعی خود هستند ولی اصل موضوع به این برمیگردد که هدف فیلمساز از ساخت فیلم «من مادر هستم» چه بوده است؟
گمان بر این است که هدف فیلمساز زیر سوال بردن روابط ناسالم است، نه تبلیغ این جنس زندگی. ما ناگزیریم از رئالیسم بدلی و غربی عبور کنیمو با نمایش ضعفهایش آن را به چالش بکشیم، ولی ما همین را هم نمیتوانیم تحمل کنیم، در حالی که هدف فیلمساز یا وزارت ارشاد تقبیح بوده، نه تبلیغ.
ضمن احترام به نگاه عزیزان و تشکر حضورشان در تجمعها باید نکتهای را متذکر شوم؛ ما روش زندگی غربی را در لباس پوشیدن، مکالمات و نیازهای تجاری امروز جامعه آشکارا میبینیم، ولی برای پاک کردن آن نباید سراغ اثراتش برویم. مثل این میماند که ما به جای جلوگیری از ورود مواد آرایشی، سراغ مصرفکننده آن برویم.
این یک نظام هماهنگ میطلبد. چطور یک فیلم را زیر سوال میبریم ولی نشانههای فرهنگ غربی که در سطح شهر دیده میشود را نادیده میگیریم؟ من مخالف بیاخلاقی در سینما هستم و آن را نمیپسندم ولی باید تحت یک نظام آن را مدیریت کرد. عزیزان مجلس حق دارند نسبت به این موضوع واکنش نشان دهند ولی باید در یک نظام هماهنگ نسبت به حوزه اقتصاد و علوم اجتماعی هم این واکنش را داشته باشند، نه اینکه فقط سراغ حوزه فرهنگ بروند. این اتفاقات نتیجه چیز دیگری است که تبعات نظام سرمایه داری غربی در کشور است.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....