گفتن ‌حقیقت به فرزند‌خوانده

فرزندخواندگی عبارت است از اعطای سرپرستی کودکان بدون سرپرست شناخته شده تحت سرپرستی سازمان‌های مربوط، به خانواده های متقاضی که واجد شرایط باشند.

بهترین سن فرزند‌خواندگی زیر شش ماه است. هر چه سن بچه پایین تر باشد، دلبستگی که نسبت به پدر و مادر به وجود می‌آید، موثرتر است. زوج‌هایی که تصمیم به داشتن فرزندخوانده می‌گیرند باید قبل از آن با شرایط این موضوع آشنایی داشته باشند. زمانی که کودک را به فرزندخواندگی قبول می‌کنیم، متوجه مسائل بیشتر بچه می‌شویم. ‌این سوال برای بسیاری از زوج هایی که فرزندخوانده دارند، پیش می‌آید که در چه سنی باید به بچه بگوییم شما فرزند خوانده ما هستید و بیولوژیک تو از پدر و مادر دیگری است؟

باید گفت در بچه ها سن رشد شناختی متفاوت است، اما بهتر است قبل از سن مدرسه این مساله به کودک گفته شود و مهم‌تر این است که این موضوع از زبان خود پدر و مادر گفته شود. همچنین می‌توانید در قالب داستانی کودک را با این موضوع آشنا کنید تا خیلی دچار بحران و تنش نشود. چنانچه احساس کردید کودک شما این پدیده را نمی تواند قبول کند، حتما پیش از بازگوکردن، مساله را با روانپزشک در میان بگذارید.‌

معمولا سن بلوغ، سن بحرانی است و زمان مناسبی برای گفتن این موضوع نیست. بهتر است تا قبل از آن تمام اطلاعاتی که بیان‌کننده حقیقت است، به کودک گفته شود چرا که بعد از آن فرزندمان توان باور گفته‌هایمان را ندارد. اگر در این سن خواستید با کودک صحبت کنید با روانپزشک مشورت کنید تا شما را راهنمایی کند که چگونه این مطلب را مطرح کنید. مطمئن باشید که فرزندمان هر آن ممکن است به صورت اتفاقی از طریق افراد فامیل، دوست بزرگ‌تر یا همکلاسی‌ها به واقعیت پی ببرد و مدت‌ها گوشه‌های تاریک مساله را برای خود بازسازی کند، در این مواقع لازم است بدانیم که با مساله دشواری سر و کار داریم. پس بهتر است به مرور زمان و با توجه به درک کودکمان در زمان‌های متفاوت اصل قضیه را خودمان با او مطرح کنیم.