دعوا با رفیق‌ کشی پایان یافت

گفته‌های نماینده دادستان در حالی است که متهم قتل را قبول دارد، اما عمدی بودن آن را نمی‌پذیرد. گفت‌و‌گو با این جوان را بخوانید:

اتهامی که به من وارد کردند قتل عمد ‌است به همین خاطر در زندان هستم.

قبول دارم که سعید به دست من کشته‌ شده ‌است، اما قسم می‌خورم که به عمد این کار را نکردم.

بله، ما خیلی با هم دوست بودیم و چندین بار هم مسافرت رفته‌ بودیم.

راستش عصبی شده ‌بودم و حال درستی نداشتم. البته نمی‌خواستم او را بکشم و فقط می‌خواستم با چاقو بزنمش، اما وقتی که چاقو را به سمتش پرت کردم ضربه به گردنش وارد شد.

من و دوستانم در قهوه‌خانه نشسته‌ بودیم. سعید و دوستانش هم آنجا بودند. آنها به ما اعتراض کردند که چرا اینقدر سر و صدا می‌کنیم، من هم عصبانی شدم و گفتم به شما ربطی ندارد. درگیری از اینجا آغاز شد، وقتی با هم دعوا کردیم صاحب آنجا عصبانی شد و من را بیرون کرد. گفتم نباید این کار را می‌کردید. سعید به سمت من حمله کرد و من را زد. زورش زیاد بود و نمی‌توانستم حریفش شوم.

درگیری تمام نشده‌ بود، او من را زد و من هم نتوانستم تلافی کنم، آنقدر عصبانی شدم که نتوانستم خودم را کنترل کنم و به او گفتم اگر مردی همین‌ جا صبر کن برگردم. به خانه رفتم و چاقویی برداشتم.

راستش آرام‌تر شده ‌بودم، اما غرورم بشدت جریحه‌دار شده‌ بود. می‌خواستم به دوستانم بگویم من رفتم که دعوا کنم، اما سعید ترسیده و برگشته‌ بود، به همین خاطر هم دوباره برگشتم، اما در واقع دلم می‌خواست همه چیز تمام شود و او هم رفته‌ باشد.

بله، او هنوز ایستاده بود و تا من را دید دوباره توهین کرد و من هم عصبی شدم و با چاقو به او حمله کردم.

نمی‌خواستم این کار را بکنم، قصدم این بود که ضربه را به دستش بزنم اما نشد، او سرش را حرکت داد و چاقو به گردنش برخورد کرد.

من چاقوکش نبودم و نمی‌دانستم ضربه‌ای که وارد می‌کنم باید چطور باشد که سعید کشته نشود. اول چند ضربه به سمت شکمش کشیدم تا بترسد و برود، اما او بیشتر به من فحش می‌داد و بیشتر به من حمله می‌کرد. خواستم چاقویی به دستش بزنم و عصبانیتم را خالی کنم و بروم که این اتفاق افتاد.

چاقو را به سمت دستش بردم، او دستش را بالا برد و سرش را پایین آورد و در این حین ضربه به گردنش برخورد کرد.

من هیچ وقت بیمار نبودم و دارویی هم استفاده نکردم، زمانی که خواستند من را به پزشکی قانونی منتقل کنند گفتم که سالم هستم، اما آنها گفتند باید بررسی شود. من هیچ وقت ادعا نکردم به خاطر بیماری روانی این کار را کردم.

مشروب خورده‌ بودم و حالت عادی هم نداشتم، اما این‌طور نبود که در حال خودم نباشم و بدحال باشم. من متوجه کارهایم بودم.

مدتی بود درسم را رها کرده‌ بودم و با پدرم کار می‌کردم. پدرم مرد خوبی بود، او سعی می‌کرد به من کمک کند.

راستش پدرم بعد از این‌که من زندانی شدم بیمار شد و در بستر بود تا این‌که چند روز قبل فوت کرد. به خاطر اتفاقی که افتاد و مرگ پدرم خودم را مقصر می‌دانم. من باعث شدم او این‌طور عذاب بکشد و تا پایان عمرم هم گرفتار این عذاب خواهم بود.

نمی‌دانم آنها از قصاص گذشت می‌کنند یا نه، اما درخواست دارم من را ببخشند، حتی اگر می‌خواهند قصاص کنند. این حادثه را من مرتکب شدم و کار من بود که سعید کشته شد، اما تاوان آن را همه پس می‌دهند. به خاطر این اتفاق خیلی ناراحتم و از خانواده سعید درخواست دارم من را ببخشند و خواهش می‌کنم بیشتر از این خانواده‌ام را تنبیه نکنند. من هر شب برای سعید نماز می‌خوانم و دعا می‌کنم تا در آن دنیا راحت باشد و گناهانش بخشیده ‌شود، امیدوارم خانواده‌اش هم من را ببخشند.