سکوت ناشنوایان را بشنوید

به بیان دیگر، شاید برای اغلب ما سکوت نشانه اعتراض یا نوعی پاسخ معنادار به شرایط خاص باشد، اما برای عده‌ای دیگر که از نعمت شنوایی و حتی گویش محروم هستند، سکوت تقدیری است که حتی صدای اعتراض آن را کسی نمی‌شنود.

هفته‌ای که در حال گذراندنش هستیم (سوم تا نهم مهر) به نام ناشنوایی در سراسر دنیا نامگذاری شده است. شاید در ابتدا به نظر برسد که این نامگذاری فقط به دلیل ارتقای فرهنگ ناشنوایان، دانستن از زبان علم و اشاره، آگاهی مسئولان و سیاستمداران جامعه و آشنایی عموم مردم با دستاوردها و مشکلات جامعه ناشنوایان صورت گرفته است اما در واقع این روز‌ها به ناشنوایی اختصاص یافته است تا آنها که می‌خواهند، سکوت همنوعان ناشنوای خود را بشنوند و چشم‌های جستجوگر این افراد را ببینند که با آنها می‌توان شنید و دید.

نباید فراموش کنیم بزرگ‌ترین دغدغه یک معلول حسی، ناتوانی از دریافت اطلاعات درست و کامل از محیط اطراف است یعنی ناشنوایان یا نابینایان می‌خواهند که جزئی از اجتماعی تلقی شوند که در بسیاری موارد از آن طرد شده‌اند. در حالی که آنها می‌خواهند، به خاطر تلاششان برای برقراری ارتباط با دیگران از طرق ارتباطی خاص، مورد پذیرش واقع شوند.

پس این وظیفه اخلاقی و انسانی ماست که محیط اطراف یک ناشنوا را به گونه‌ای بسازیم که نقص حسی‌اش موجب آزار و تشدید احساس کمبود او نشود و بتواند باور کند که جزئی از اجتماعی است که ناشنوایی‌اش در آن، شنیده می‌شود.

پونه شیرازی / گروه جامعه