نت‌ها را بازی کن

از همان اولین بار که نمایش‌های بازی شکل‌های صدا در E32011 ارائه شد معلوم بود باید منتظر یک شاهکار باشیم. قبل از این‌که این نقد را بخوانید به PSN متصل شوید. شکل‌های صدا را بخرید و بگذارید برای دانلود و سپس مشغول خواندن شوید. در نگاه اول شاید بازی را یک عنوان سکوبازی صرف در نظر بگیرید، اما واقعیت این است که این شاهکاری در مورد ساخت موسیقی محسوب می‌شود. نه فقط بخش طراحی مرحله آن که همان بخش معمولی و داستانی بازی نیز گویا روی یک گام موسیقی حرکت می‌کند و جمع کردن سکه‌هایی که در طول مسیر وجود دارد، به ایجاد ضرب در موسیقی منجر می‌شود. هر چیز دیگری که در بازی وجود دارد از دشمنان گرفته تا اشیا و وسایل، به کامل شدن قطعه موسیقی منجر می‌شود. استعداد سازنده‌ها از همان ابتدا در تنوعی که با استفاده از آهنگ‌های افرادی مثل Beck، Deadmau5، Jim Guthrie و دیگران ایجاد کرده‌اند، پیداست. سبک موسیقی هر یک از این هنرمندان از لحاظ بصری و گیم‌پلی بخوبی روی هر کدام از مراحل یا بهتر است بگوییم قطعات بازی اعمال شده است و اگر دوست داشته باشید می‌توانید آنها را کاملا نابود کنید. زمانی که اولین مرحله را شروع کنید و نت‌های آغازین شما کنار هم چیده شود، تمام چهره‌تان را لبخند خواهد پوشاند. چه بخواهید موسیقی گوش دهید یا بازی کنید، از این عنوان نهایت لذت را خواهید برد. کاراکتر شما در بازی یک چیز حباب‌مانند است که از یک سکو به دیگری می‌پرد، روی اشیا می‌جهد یا به دیوارها می‌چسبد. چک پوینت، دشمن، چیزهایی که باید از آنها اجتناب کرد و سکه‌هایی که باید جمع کرد همگی در بازی وجود دارد. فقط هر کاری می‌کنید با هیچ چیز قرمز رنگی تماس نداشته باشید. قرمز یعنی خطر، به همین سادگی. این سادگی در قوانین باعث می‌شود بازی برای طیف گسترده‌ای از مردم قابل فهم و در دسترس باشد، اما اصلا به این معنی نیست که چالش‌های شکل‌های صدا آسان است. مرحله‌های بعدی بازی که خوشبختانه هیچ وقت تکراری و ناامیدکننده نمی‌شوند حسابی چالش‌برانگیز است. حتی مرگ نیز در بازی زیبا و البته بسیار خلاقانه است. تصور کنید خواننده‌ای در یک کنسرت ناگهان در میان تکنوازی یک ویلونیست به اشتباه شعر بخواند و در واقع در جایی که نباید، متن را وارد آهنگ کند. چقدر زشت است! چنین کاری در بازی منجر به مرگ می‌شود. پس حواستان باشد چه وقت روی سکوهای متنی ایستاده‌اید. به هر حال حتی اگر قرار بر مردن باشد، من ترجیح می‌دهم در بازی به این شکل بمیرم! زمانی که مرحله تمام می‌شود به منوی آلبوم باز می‌گردید تا قطعه‌ای دیگر را شروع کنید. در بازی پنج آلبوم و در واقع جهان وجود دارد که هر یک به اندازه کافی قطعه یا مرحله دارد. تازه وقتی که همه آنها را تمام کنید، باز هم از ابتدا شروع خواهید کرد زیرا شکل‌های صدا از آن دست بازی‌هایی است که نمی‌توانید از آن دل بکنید. هوشمندانه و بهترین قسمت بازی همانند بزرگ سیاره کوچک بخش جامعه‌ و در واقع آنلاین آن است. از آنجا که کلیت بازی چیز پیچیده‌ای ندارد، ساخت مراحل نیز دردساز نیست و تنها با چند دقیقه وقت گذاشتن می‌توان یک ریتم عالی در بازی ساخت و آن را به عنوان یک مرحله به اشتراک گذاشت. اگر حوصله مرحله ساختن ندارید دست‌کم مراحل فراوان دیگر کاربران را که می‌توانید بازی کنید. بازی روی هر دو پلتفرم شاهکار است. اگرچه زیبایی رنگ‌ها در صفحه OLED ویتا زیباتر است، اما برگ برنده PS3 نیز کیفیت صدای استثنایی است که می‌توان با اتصال یک باند 1.7 کاناله به آن دست یافت.