باور کنید من کسی را نکشته‌ام

به اتهام قتل یکی از دوستانم زندانی شدم. البته من قاتل او نیستم.

نه، من این‌کار را نکردم.

ـ این موضوع را قبول دارم. من دوستم را شکنجه کردم، اما او را نکشتم.

اختلافات زیادی بین من و آرش(مقتول) وجود داشت. البته او با دوست دیگرمان ناصر - که او هم در آن خانه زندگی می‌کرد- مشکل داشت.

یکی از آن زن‌ها همسر من بود. مدتی بود که او را صیغه کرده‌ بودم. زن دیگر دوست ناصر بود.

خانه خیلی کوچک بود ما برای این‌که بتوانیم زندگی کنیم و در آنجا بمانیم با پارچه خانه را به سه قسمت کرده‌ بودیم.

پول نداشتیم و نمی‌توانستیم خانه‌ای جدا بگیریم. البته پول کمی داشتیم و با آن دنبال خانه می‌گشتیم که ناصر پیشنهاد داد به آن خانه برویم و آنجا زندگی کنیم.

اول دعوا سر پول بود و بعد هم که قضیه ناموسی شد. ناصر فکر می‌کرد آرش با دختر مورد علاقه‌اش یعنی نگین رابطه دارد. به همین خاطر هم از دست او عصبی شد و او را کتک زد.

من هم به خاطر پول مواد و این‌جور چیزها با او درگیری داشتم.

اول با چاقو زدمش، البته چند مشت هم رد و بدل کردیم.

نه، ضرباتی که من زدم کشنده نبود. ضربات به دستش و روی کتفش خورد و اصلا هم عمیق نبود.

ـ این حرف درست نیست. ما سه ماه او را شکنجه نکردیم ما کلا سه ماه با هم زندگی می‌کردیم.

نه، این‌طور نیست ما چندبار با هم دعوا کردیم. اگر قرار بود در تمام این مدت او را شکنجه کنم که می‌مرد. ضمن این‌که در این مدت او چندبار از خانه بیرون آمد و می‌توانست به پلیس مراجعه کند یا به خانواده‌اش بگوید.

نه، این‌طور نیست. اختلاف مالی داشتیم، اما مبلغ آنقدر نبود. اختلاف واقعی زمانی اتفاق افتاد که متوجه شدیم آرش با نگین رابطه دارد.

ناصر او را به حمام انداخت و کتکش زد. البته چند روزی که در حمام بود حالش خوب بود تا وقتی که نگین وارد حمام شد.

ناصر از دستش عصبانی شد و او را زندانی کرد. آنها چند ساعتی در حمام بودند.

نگین به در حمام کوبید و فریاد زد. خیلی ترسیده ‌بود. ناصر گفت نباید در را باز کنیم و من گفتم بگذار ببینیم چه اتفاقی افتاده ‌است.

ناصر خیلی عصبانی بود و می‌گفت که باید همان‌جا بماند. در همین هنگام بود که نگین فریاد زد آرش مرده ‌است و دیگر نفس نمی‌کشد.

بله، او خودش اعتراف کرد که به سر آرش ضربه زده‌ است.

او گفت که آرش قصد داشته به طرفش برود و به او تعرض کند. او هم عصبی شده و سر او را به کاشی حمام کوبیده است.

نه، این حرفش درست نیست. او در اعترافات اولیه‌اش گفته ‌بود که ضارب بوده و حتی توضیح داد چطور این قتل اتفاق افتاده است. نگین در دفترچه خاطراتش در بازسازی صحنه جرم و اعترافات نزد بازپرس همیشه گفته ‌است که خودش ضارب بوده، بنابراین اعترافات بعدی‌اش دروغ است.

من اعترافات نگین و مدارک را قبول ندارم. من ضارب نبودم و این حرف را قبول نمی‌کنم. این اعتراف دروغ است. حتی صحنه قتل را هم نگین بازسازی کرد.

وقتی نبض آرش را گرفتیم و متوجه شدیم که نبض ندارد و نفس هم نمی‌کشد. با کمک ناصر او را سوار ماشین کردیم و به سمت بیمارستان بردیم. بعد او را جلوی در بیمارستان رها کردیم و رفتیم.

چون ترسیدیم بازداشتمان کنند. اگر ما می‌خواستیم آرش بمیرد او را به بیمارستان نمی‌رساندیم.

اما ما قاتل نبودیم و نیستیم؛ نه من و نه ناصر هیچ‌کدام دست به قتل نزدیم. این نگین بود که دست به قتل زد و اعتراف کرد.

دعوا که زیاد کرده‌ام اما آدم خشنی نیستم.

بله، ما درگیر شدیم و من ناصر را زدم اما این ربطی به پرونده آرش ندارد. من رضایت ناصر را گرفتم. درست است که خیلی دعوایی هستم، اما همانقدر هم احساساتی هستم.

او مرا ترک کرد. خیلی دوستش داشتم اما بعد از این‌که بازداشت شدیم و فهمید که من و ناصر گیرکردیم، دیگر ولم کرد و رفت. او زن وفاداری نبود. برای چند روزی خوش بودن با من کنارم ماند و بعد هم رفت.

بله محکوم شدم، اما دیوان‌ عالی کشور حکم را نقض کرد. پس مدارکی که من و وکیلم ارائه کردیم هم می‌تواند درست باشد که باعث شک شده‌ است.

آرش دوست من بود. اختلاف ما آنقدر قوی نبود که با هم درگیر شویم و من او را بکشم. با هم دعوا می‌کردیم و همدیگر را هم می‌زدیم اما دوباره آشتی می‌کردیم.

او اگر از من می‌ترسید و اگر واقعا سه ماه در خانه شکنجه می‌شد، بعد از این‌که از خانه بیرون رفت پیش پلیس می‌رفت یا خانواده‌اش را خبر می‌کرد. این حرف‌ها اصلا درست نیست. اگر دوباره هم محکوم شوم اعتراض می‌کنم.

من مرتکب قتل نشدم که بخواهم درخواست بخشش به‌خاطر قتل کنم اما به‌خاطر گذشته‌ای که داشتم پشیمان هستم و درخواست دارم به‌خاطر آسیب‌هایی که به آرش وارد کردم مرا ببخشند.

این سال‌ها در زندان خیلی به من فشار آمده ‌است و تنبیه شدم. قول می‌دهم اگر آزاد شوم از این به بعد زندگی خوبی را در پیش بگیرم و سعی می‌کنم آدم خوبی باشم.

مرجان لقایی