خشونت را کلیک کن

در سال 2002 فروش بازیهای رایانه ای حتی بیش از سینمای جهان سودآوری داشته است. 3/10 میلیارد دلار، سود حاصل 2 سال پیش شرکتهای رایانه ای تولیدکننده بازی بوده است.

کد خبر: ۴۹۴۵۸

این سوددهی ، باعث شده است رقابت شدیدی میان این شرکتها برای فروش بیشتر محصولات و ارائه بازیهای جذاب تر برای نوجوانان ایجاد شود.
بزرگسالان هم از بازیهای رایانه ای استفاده می کنند، اما مخاطب اصلی این بازیها کودکان و نوجوانان هستند. شرکتهای رایانه ای هم با آگاهی از این موضوع سعی در جذب بیشتر این قشر سنی به این بازیها دارند.
زندگی آپارتمانی در بیشتر نقاط جهان باعث شده است پدر و مادرها از علاقه فرزندانشان به این بازیها خوشحال باشند، آنها همیشه دوست داشته اند بچه هایشان یک جا بنشینند و زمان فوتبال ، باعث سر و صدا و شکستن شیشه ها نشوند.
آنها حاضرند برای خرید ابزارهای بازی رایانه ای حسابی پول خرج کنند، اما از شلوغی خانه دیگر خبری نباشد. اکثر والدین اصلا نمی توانند تصور کنند بازیهای رایانه ای به فرزندان آنها چه آسیب مهلکی وارد می کند و نمی دانند شرکتهای تولیدکننده این نرم افزارها هیچ اصل اخلاقی را در سودآوری هایشان منظور و رعایت نمی کنند.
بیشتر کودکان جهان عاملان اصلی این سوددهی به شمار می آیند. بررسی کلی بازیهای رایانه ای نشانگر آن است که شرکتهای تولیدکننده برای جذب کودکان و نوجوانان و به دنبال آن ، فروش بیشتر، از 3عامل اصلی خشونت ، وحشت و شهوت استفاده می کنند.
بازیهای رایانه ای پرفروش جهان ، از یک عامل یا به صورت ترکیبی از چند عامل برای جذب مشتری استفاده کرده اند. برای مثال ، تولیدکنندگان پرفروش ترین بازی جهان در سال 2002 در طراحی بازی از هر سه عامل استفاده کرده بودند.
در بازی GTA3:Vice City بازی کننده هم می بایست مردم عادی را در خیابان به قتل می رساند، هم نیروهای پلیس را مورد ضرب و شتم قرار می داد و ماشین می دزدید.
این بازی صحنه های فراوانی از برهنگی زنان را هم در برداشت که به عمد و تنها به منظور فروش بیشتر در بازی گنجانده شده بود.
بسیاری از پدر و مادرها در این باره که فرزندشان چه فیلمی می بیند بسیار سختگیرند، اما نتایج یک تحقیق نشان می دهد که 90 درصد والدین اصلا خبر ندارند فرزندشان چه بازی رایانه ای را خریداری می کند. تنها 10 درصد والدین جهان ، بازیهای رایانه ای را پس از بررسی برای فرزندشان تهیه می کنند.
تحقیقات نشان داده است یک بازی رایانه ای با صحنه های خشن ، ترسناک یا شهوت انگیز، بسیار بیش از یک فیلم سینمایی بر کودکان و نوجوانان تاثیر منفی می گذارد. فیلم سینمایی نهایتا در 120 دقیقه پایان می یابد و مخاطب تنها یک تماشاگر به حساب می آید، اما در بازی های رایانه ای ، کودکان عضو فعال و اصلی ترین عامل خشونت به شمار می روند.
ممکن است کودکان و نوجوانان ، هفته ها درگیر یک بازی خشن برای تمام کردن آن باشند. آنها برای طی کردن مراحل بازی ، مجبورند دست به هر کار خلاف اخلاقی بزنند. این مساله ، بعلاوه پیشرفت گرافیکی این بازی ها، باید هر پدر و مادری را نگران کند.
در حال حاضر، بازی های دو بعدی از مد افتاده اند و بازی های سه بعدی نیز باعث می شوند بازی کننده در بازی بیشتر غرق شود و در دنیایی مجازی فرو رود. این مسائل باعث می شود مرز دنیای واقعی و مجازی برای کودک چندان مشخص نباشد.
بسیاری از نوجوانان معتاد به بازی های رایانه ای ، در جهان واقعی هم دست به خشونت می زنند. 2 ماه پیش در شهر لستر انگلیس یک نوجوان 17 ساله به نام وارن لبانس ، در حالی که تحت تاثیر یک بازی خشن به نام شکار آدم بود، دوست 14 ساله خود را با ضربات چکش به قتل رساند. قتل به وسیله چکش ، دقیقا همان چیزی بود که در بازی آموزش داده می شد.
این مساله باعث ممنوعیت کامل فروش بازی Man Hunt در این کشور شد. این مساله یکی از آخرین نمونه های تاثیر شدید چنین بازی هایی در اخلاق نوجوان و افزایش جرم و جنایت است. بزرگترین فاجعه در این زمینه شاید مربوط به سال 1999 باشد.
اریک هریس و دیلان کلیبولد، 2 دانش آموز سالهای اول دبیرستان ، یک روز بهاری با 2 اسلحه به مدرسه می روند و دیوانه وار 13 نفر از دوستان و معلمان خود را به قتل می رسانند و 23 نفر دیگر را زخمی می کنند. این حادثه در دبیرستان کلمباین کلرادو رخ داد.
تحقیقات ماموران پلیس پس از دستگیری این دو نوجوان نشان می داد که آنها هفته های پیش از حمله به مدرسه ، به طور مرتب مشغول بازی خشنی به نام Doom بوده اند.

مشکلات پشت مشکلات

افزایش خشونت در میان نوجوانان ، یکی از صدها مشکل ایجاد شده برای آنها پس از سرگرم شدن به بازی های رایانه ای نامناسب است.
یکی دیگر از این مشکلات ، اعتیاد این رده سنی به بازی است. اعتیاد به بازی رایانه ای در میان بسیاری از کسانی که وقت زیادی برای این بازی ها می گذارند دیده می شود، طوری که نوجوان نمی تواند برای مدت طولانی بازی نکند و از لحاظ ذهنی خود را نیازمند بازی کردن می بیند.
این مساله ، مایه خوشحالی بسیاری از شرکتهای تولیدکننده بازی های رایانه ای است ، چون بعد از اتمام هر بازی ، نوجوانان تشنه آمدن نسخه بعدی بازی می مانند. بسیاری از این افراد، هنگام خواب هم راحت نیستند و دچار کابوس می شوند.
علاوه بر مشکلات ذهنی ، بیماری های جسمی هم گریبانگیر نوجوانان معتاد به بازی های رایانه ای می شود. درد مچ و گردن ، از شایع ترین مسائل این نوجوانان است.
علاوه بر آن ، کم شدن دید به دلیل خیره شدن ممتد به نمایشگر، یکی دیگر از شایع ترین آسیبهای فیزیکی است. بازی زیاد و بدون استراحت گاه فرد را دچار حمله های شدید عصبی و بیماری صرع می کند.
بسیاری از این کودکان به علت کم تحرکی و فعالیت کم فیزیکی دچار چاقی مفرط می شوند. علاوه بر آن ، تحقیقات نشان می دهد اکثر نوجوانان معتاد به بازی های رایانه ای ، دارای ضربان قلب و فشار خون بالا به دلیل استرس و هیجان بیش از اندازه اند.
بسیاری از افرادی که درگیر این بازی ها می شوند، متوجه گذشت سریع زمان نمی شوند و حتی فراموش می کنند غذا بخورند. این مساله سال گذشته باعث شد یک نوجوان ژاپنی بعد از حدود 17ساعت بازی بدون وقفه بر اثر حمله قلبی جان خود را از دست بدهد.

تهاجم سیاسی و فرهنگی

اکثر بازیهای رایانه ای ، علاوه بر مشکلات اخلاقی ، بنابه سیاست هایی خاص ساخته می شوند، کشورهای سازنده این بازیها با شناختی که از بازار فراگیر خود دارند، مقاصد سیاسی را که از سوی دولتها و صهیونیسم بین الملل به آنها تحمیل می شود، در بازیهای خود می گنجانند.
آنها مقاصد سیاسی خاصی را به نوجوانان جهان دیکته می کنند و در یک کلام ، آنها را از سنین پایین مورد آموزش خود قرار می دهند. بیشترین حمله این بازیها به سوی مسلمانان و کشورهای خاورمیانه است.
به عنوان مثال ، در بازیهای نیروی دلتا (Delta Force) فرد بازی کننده نقش یک سرباز امریکایی را برعهده دارد که برای مبارزه با تروریسم به خاورمیانه اعزام می شود.
در برنامه اولیه بازی ، نقشه جهان دیده می شود که برخی کشورها با رنگ تیره متمایز شده اند. وسط این نقشه ایران با تیره ترین رنگ ممکن مشخص شده است. در مراحل اولیه بازی ، بازیکن که یک سرباز امریکایی مجهز است ، باید تروریست ها را به قتل برساند.
تروریست ها کسانی جز ایرانی ها نشان داده نشده اند. در طول بازی اصواتی مانند حاجی ، هلش بده عقب ، من اینجا کمک می خوام، دیدمش ، سعید بیا کمک و... به طور واضح و مرتب شنیده می شوند.
این بازی در ایران بسیار به فروش رفت بدون آن که هیچ سازمانی هم جلوی آن را بگیرد. در بسیاری از بازیهای دیگر مانند Counter Strike شما به عنوان یک سرباز فهمیده امریکایی باید افرادی را که عربی صحبت می کنند یا مانند مسلمانان لباس می پوشند، به عنوان تروریست به قتل برسانید؛ حتی ارتش امریکا برای جذب نیروهای جوان و همگام کردن آنها با خود از نظر فکری ، یک بازی به نام ارتش امریکا تولید کرده و آن را به صورت رایگان در سراسر جهان پخش کرده است.
ارتش امریکا هدف خود را از ارائه این بازی جذب بیشتر جوانان به سوی مشاغل نظامی اعلام کرده است. کودکی که از سنین پایین به عنوان یک سرباز امریکایی و همراه با لباس و اسلحه او جنگیده است ، در آینده چگونه می تواند با این گروه نظامی مخالفت کند.
او خودش بارها این نقش را ایفا کرده و تروریست های معرفی شده را کشته است و دیگر هیچ وقت نباید از حمله امریکا مثلا به عراق تعجب کند. امریکایی ها با زیرکی خاصی در حال پرورش عقاید عمومی خویش به کودکان و نوجوانان جهانند.

پیشگیری از آسیب ها

برای جلوگیری از آسیبهای فیزیکی و جسمی کودکان ، زمانی که ارگانهای دولتی خطر این بازی ها را احساس می کنند، والدین نیز باید دست به کار شوند.
اصلا لازم نیست فرزندان شما از بازیهای رایانه ای محروم شوند، بلکه والدین باید در این زمینه نقش نظارتی بر عهده داشته باشند.
دکتر رویا رحمانی عضو هیات علمی دانشکده روان شناسی دانشگاه علامه طباطبایی در زمینه جلوگیری از آسیبهای اجتماعی بازیهای رایانه ای می گوید: خانواده ها می توانند در تهیه این بازیها گزینشی عمل و پیشنهاد کنند. پدر و مادر برای آن که درباره استفاده از این گونه بازیها اظهارنظر کنند، ابتدا باید از آن استفاده کنند یا نسبت به آن آگاهی داشته باشند.
بنابراین ، توصیه پدر و مادری که توانایی استفاده از رایانه و درگیر شدن در این بازیها را ندارند، از سوی کودکان پذیرفته نخواهد شد.
همان طور که درباره انتخاب لباس ، دوست و... برای فرزندانشان گزینشی عمل می کنند، در تهیه بازی هایی که نسبت به سایر بازیهای موجود ترجیح داده می شوند نیز می توانند گزینشی عمل کنند. علاوه بر گزینش بازیها، والدین بر زمان بازی فرزندان نیز باید نظارت کنند.
اگر فرزند شما برخی از این خصوصیت ها را دارد، در معرض خطر است: تقریبا هر روز مشغول بازیهای رایانه ای است. هر بار بیش از 3 تا 4 ساعت را صرف بازی می کند. به جای انجام تکالیف مدرسه ، ترجیح می دهد بازی کند. سعی می کند به بازی ادامه دهد، اما نمی تواند.
برای جلوگیری از این مساله و هدایت فرزندتان می توانید کارهای زیر را انجام دهید: سعی کنید بازیهای آموزشی مفید برایش تهیه کنید. برای بازی کردن ، زمان محدودی را مشخص کنید.
این زمان می تواند حدود یک ساعت بعد از انجام تمام تکالیف مدرسه باشد. مراقب نحوه بازی کردن فرزندتان باشید. چشمان او هنگام بازی باید حداقل 60 سانتی متر با نمایشگر فاصله داشته باشد.
اتاق باید دارای نور مناسب باشد و صندلی مناسبی نیز استفاده شود. فرزند شما وقتی دچار خستگی است ، نباید به بازی ادامه دهد.