مسابقه قرآنی 1446

پادشاهى به نام ابرهه در یمن معبدى از سنگ مرمر ساخت و دستور داد مردم آن را زیارت و طواف کنند. مرد عربى به این معبد جسارت کرد. او لشکرى فیل سوار را تا نزدیک مکه آورد تا به انتقام آن جسارت، کعبه را خراب کند. خداوند نیز پرندگانى را که در منقارشان سنگریزه‏اى داشتند به سوى آنان فرستاد. با بارش سنگریزه‏ها، لشکر ابرهه مانند کاه خرد شده به زمین ریختند و نابود شدند. آن سال را عام الفیل نامیدند و پیامبر اسلام نیز در همان سال به دنیا آمد. «أَبابِیلَ» نام پرنده‏اى خاص نیست، بلکه به معناى دسته دسته و گروه گروه است. «طَیْراً أَبابِیلَ» یعنى پرندگانى فوج فوج در دسته‏هاى پراکنده بر سر آنها فرود آمدند. کلمه‏ «طَیْراً» به معناى جنس پرندگان است، نه به معناى مفرد پرنده. اصحاب فیل هم خرد شدند، هم تحقیر. «کَعَصْفٍ مَأْکُولٍ» تشبیه به کاهى که خوراک حیوان شده یعنى سرگین، و این بدترین تحقیر است. دشمن از بزرگ‏ترین تجهیزات جنگى (همچون فیل) براى هجوم استفاده مى‏کند، امّا خداوند با استفاده از کوچک‏ترین حیوانات یعنى پرندگان آسمان، آنها را نابود مى‏کند. دشمنان خدا هر چند مجهز باشند ناتوانند. حواسمان باشد سخت‏ترین کیفر براى اهانت به مقدسات است. این داستان هشدارى است به کفار مغرور و لجوج ومستکبران عالم که بدانند در برابرقدرت خدا کمترین قدرتى ندارند، خداوندى که لشکر عظیم فیل را با آن پرندگان کوچک، و آن سنگریزه هاى نیم بند (حجاره من سجیل) درهم کوبید قدرت دارد که این مستکبران لجوج را نیز مجازات کند.