زیزو فقط در ماه مارس 2003 بود که بازوبند کاپیتانی را در غیاب موقتی مارسل دسایی (مدافع قدرتی تازه جدا شده از چلسی) به دست بست ، اما همیشه او به واقع لیدر حقیقی خروسها در میدان بود و برای متمایز کردن او از دیگران و اهدای عنوان کاپیتانی به وی لازم نبود حتما بازوبند را به دستش ببندند.
بدون شک زیدان تصویر و کلاس فوتبال فرانسه را بسیار بالا برده است و پس از گذشت 3سال از انتقال 65میلیون دلاری او به رئال مادرید، هنوز گران ترین فوتبالیست تاریخ محسوب می شود و رکوردش شکسته نشده است.
علاوه بر آن توفیق های بزرگ او کمک کرده است دید و نظر بدی که مردم فرانسه نسبت به مهاجران و اتباع دیگر کشورها در خاک خود داشتند تا حد زیادی رفع شود و به این قشر با اطمینان و رضایت بیشتری بنگرند.
دور از جنجال
با این حال ، زیدان که متاهل و صاحب 3 فرزند است ، همیشه از تبلیغات مفرط و جنجال و از رسانه ها به دلیل کنجکاوی در زندگی خصوصی و اجتماعی اش گریزان بوده و دوست داشته است فقط به دستاوردهای ورزشی او نگریسته شود؛ دستاوردهایی که حتی در پیکارهای نافرجام امسال یورو نیز از جانب وی دیده شد و تحقق یافت.
اوج آن 2گلی بود که در واپسین دقایق بازی فرانسه با انگلیس در همان مرحله نخست جام در دروازه انگلیسی ها جای گرفت و شکست مسلم صفر یک کشورش را در یک چشم به هم زدن به برد یک 2 بدل کرد.
تاثیری عمیق
اگر برخی بدرفتاری ها و خشمهای لحظه ای زیدان را که بیشتر واکنش او در قبال خشونت حریفان بوده است ، نادیده بگیریم ، وی یک الگوی رفتاری مناسب نیز برای نسل نوجوان و جوانان ورزش دوست در اروپا بوده است و می توان او را حدکمال تعالی در ورزش فوتبال لااقل در 10سال اخیر دانست.
درست است که وقتی بتازگی یوفا با رجوع به آرای مردم اقدام به گزینش و معرفی مرد برتر 50سال اخیر فوتبال اروپا کرد، سن و سال کم پرسش شونده ها و نبود اطلاعات و بینش کافی در آنها باعث شد زیزو به ناحق بالاتر از قیصر فرانتس بکن باوئر و یوهان کرویفی قرار گیرد که بازیگران برتری نسبت به وی بودند، اما همان گزینش از تاثیر دیرپای او بر نسل جاری سخن می گفت ؛ تاثیری عمیق و ارزشمند.