به مناسبت پخش «رستگاری شاوشنگ» از سینما یک
فرانک دارابونت «رستگاری شاوشنگ » خود را سال 1994ساخت. موفقیت همین فیلم بود که زمینه ساز ساخت اثر مطرح بعدی او «دالان سبز» شد.
در این فیلم درام تیم رابینز و مورگان فریمن در نقشهای اصلی ظاهر شده اند. آنها در فیلم در نقش اندی دوفرنس و الیس بوید ردینگ بازی می کنند.
بقیه بازیگران فیلم عبارتند از: باب گونتن (در نقش واردن ساموئل نورتن)، ویلیام سدلر (هیوود)، کلنسی براون (کاپیتان بایرون هدلی)، جیل بلووز (تامی ویلیامز)، مارک راستن (بوگز دایموند) و جیمز ویتمور (بروکز هاتلن).
منتقدان سینمایی این فیلم را به خاطر چند صحنه خشونت آمیز آن مناسب حال نوجوانان زیر 18 سال تشخیص نداده اند. این فیلم هم مثل دیگر کارهای فیلمساز زمانی طولانی دارد و نزدیک 140 دقیقه است.
با این حال قصه فیلم به گونه ای تعریف می شود که تماشاچی احساس خستگی نخواهد کرد و متوجه گذر زمان نمی شود.
این هنری است که دارابونت در دیگر فیلمهای خود هم به نمایش گذاشته است. شعاری که فیلم با آن به نمایش عمومی درآمد، شعار تبلیغاتی زیبایی است : «ترس می تواند تو را تبدیل به یک زندانی کند.
امید می تواند آزادی را برایت به ارمغان بیاورد.» طرح و مضمون اصلی قصه هم در همین رابطه است. زندگی اندی دوفرنس زمانی که از طرف دادگاه محکوم می شود، به کلی دگرگون شده و تغییر می یابد. او به دلیل قتل همسر خود زندانی می شود. اندی یک جوان موفق است که به شغل بانکداری اشتغال دارد.
اما زمانی که به زندان ابد محکوم می شود، زندگی اش وضعیتی دراماتیک به خود می گیرد. قصه فیلم در دهه 40میلادی رخ می دهد و نشان می دهد که چگونه اندی با کمک دوستش ردینگ ، تبدیل به یکی از مطرح ترین زندانیان زندان بزرگ شهر می شود.
زندانی که اندی و ردینگ در آن محکومیت خود را سپری می کنند، زندان شاوشنگ نام دارد. این زندان به خاطر اتفاقات ناخوشایند و مداومی که در آن رخ می دهد شهرت دارد.
در طول سالها او فقط با امید یک آینده بهتر به زندگی ادامه داده و به همین دلیل توانسته احترام دیگر زندانیان را به دست بیاورد. در صدر این زندانیان ردینگ سیاه پوست است. بزودی اندی تبدیل به آدم بانفوذ داخل زندان می شود و حالا وقت آن است که او فکری برای آینده اش بکند. گروهی از منتقدان از «رستگاری شاوشنگ» به عنوان یکی از بهترین قصه هایی که تا به امروز تبدیل به فیلم شده ، یاد کرده اند.
فیلم قصه های فرعی جذابی دارد که در خدمت قصه اصلی قرار می گیرند. بازیهای فیلم خیلی خوب است و در طول ماجرا تماشاچی با یک سری مسائل پیش بینی نشده روبه رو می شود. با وجود آن که فیلم برداری فیلم عالی است ، اما آنچه باعث جذب تماشاچی به فیلم می شود، قصه بدیع آن است.
بار اصلی فیلم بر دوش قصه و فیلمنامه استوار است. با وجود چنین دیدگاه های مثبتی ، برخی از منتقدان هم ایرادهایی به فیلم گرفته اند. برای مثال این اعتقاد وجود دارد که اقتباس سینمایی دارابونت از کتاب کینگ بین یک اثر سرگرم کننده و کاری که در بعضی لحظات غیرقابل تماشا می شود در نوسان است و تعداد صحنه هایی که تماشاچی نتواند آنها را حدس بزند کم است.
البته این منتقدان احتمالا در مقایسه این فیلم با فیلم درخشان میوزی ، (که براساس قصه کینگ در همان سالها ساخته شده) چنین نظری را ارائه می کنند. با این حال نمی توان این حقیقت را کتمان کرد که این فیلم یکی از بهترین اقتباس های سینمایی از نوشته های استفن کینگ است. از آنجا که فیلم اولین اثر بلند حرفه ای و جدی دارابونت است ، باید گفت که کار او عالی است. نه فقط قصه فیلم خیلی خوب تعریف می شود، بلکه بازیها کاملا پخته و حرفه ای است.
فیلم از رنگ استفاده اندکی کرده است و حتی می توان گفت فیلم بیشتر سیاه و سفید است تا رنگی. این نوع استفاده از رنگ کاملا در خدمت قصه فیلم قرار دارد و منعکس کننده فضا و حال و هوای محیطی است که قصه در آن رخ می دهد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
