تولید انبوه حشرات روباتیک

این روبات‌های کوچک پرنده به تقلید از حرکات پرواز و نحوه بال زدن برخی از حشرات طراحی شده‌اند و می‌توانند در برخی عملیات‌های پر خطر به‌عنوان راهی برای حفاظت از نیروهای انسانی به کار گرفته شوند.

مهندسان و طراحان در دانشگاه هاروارد با استفاده از تکنیک کتاب‌های «پاپ آپ» (pop-up) و هنر اوریگامی در نوعی لایه بندی مبتکرانه توانسته‌اند ساخت میکرو روبات‌ها و طیف گسترده‌ای از قطعات الکترومکانیکی را سرعت ببخشند و تولید انبوه حشرات روباتیک را امکان‌پذیر کنند.

در نمونه‌های اولیه تولیدی از این حشرات روباتیک، 18 لایه از فیبر کربن، فیلم پلاستیک، تیتانیوم، برنج، سرامیک و ورق چسب به صورت چند لایه روی هم قرار گرفته و با لیزر برش داده شدند.

این ساختار سه‌بعدی دارای لولا و انعطاف‌پذیر بوده و با بلندی 4/2 میلی‌متر در قالبی مانند یک کتاب سه‌بعدی شکل گرفته است، در فرآیند جدید تولید میکروروبات‌ها دانشمندان از فیبر کربن اصلاح شده که سخت و مقاوم‌تر است، استفاده کرده‌اند تا به کیفیت کار بهبود ببخشد.

پراتیو استریتهارن با همکاری پیتر ویتنی از مهندسان آزمایشگاه میکروروباتیک هاروارد در طول چند سال تحقیق موفق به ابداع این روش برای ساخت روبات‌هایی در اندازه یک زنبور عسل شدند که قابلیت پرواز نیز دارند.

این دانشمندان همچنین معتقدند درک مکانیسم پرواز حشرات و بهره‌گیری از آن در ساخت حشرات روباتیک بسیار مفید بوده است.

به این ترتیب، توانایی ترکیب هر نوع از لایه‌های مادی همراه با لوازم الکترونیکی یکپارچه در ساخت این حشرات روباتیک وجود دارد، این به آن معنی است که می‌توان سیستم‌های کامل‌تری را در شکل سه‌بعدی در ساخت این حشرات به‌کار گرفت.

همچنین بی‌شک پیامدهای استراتژیک ساخت این دستگاه روباتیکی کوچک بسیار بیشتر از اندازه آن است، تولید انبوه این فناوری می‌تواند در بخش قدرت سوتیچینگ، سیستم‌های نوری و دیگر سیستم‌های الکترومکانیکال و ماشین‌های مربوط استفاده شود و با ساخت آن در اندازه‌های میکرو به پیشرفت علم در بخش‌های مختلف سرعت بخشید.

امروزه دیگر می‌توان برای ساخت روبات‌های کوچک از روبات‌های بزرگ‌تری با دقت و خطای کمتری استفاده کرد چراکه در طراحی و به‌کارگیری از لایه‌های متناسب با هم و برابر، هنوز هم یک کار بسیار انسانی، نیاز به خلاقیت، تخصص و دقت بسیار دارد که می‌تواند با خطا همراه باشد. اما ساخت این طرح می‌تواند کاملا خودکار و با دقت بالا و خطای کم توسط ابزار و دستگاه‌های اتوماتیک انجام شود.

از این‌رو با استفاده از این تکنیک می‌توان ده‌ها میکرو روبات را به صورت موازی روی یک ورق نازک طراحی و تولید کرد.

به گفته راب وود ، دانشیار گروه مهندسی برق دانشگاه هاروارد در تکنیک جدید می‌توان از هر نوع موادی مانند پلیمر، آهن، سرامیک و کامپوزیت استفاده کرد. توانایی ترکیب کردن هر نوع و هر تعداد لایه مواد به صورت یکپارچه به معنای تولید یک سیستم کامل در اشکال سه‌بعدی دلخواه است.دفتر توسعه فناوری دانشگاه هاروارد هم‌اکنون در حال توسعه یک راهبرد تجاری از این فناوری است. به این ترتیب، ظهور این روبات‌های پرنده موجب کاهش حضور انسان‌ها در محیط‌های پرخطر شده و مأموریت‌های خطرناک بویژه امدادرسانی در مناطق تخریب شده به عهده این میکروروبات‌ها خواهد بود.