ضعف شبکیه چشم در سالمندان

تغییرات دژنراتیو که در محیط (کناره قدامی) از کودکی شروع شده به مرور زمان وسیع‌تر و به طرف خلف گسترده می‌شوند، بخصوص در افراد میوپ سرعت پیشرفت این تغییرات بیشتر و ممکن است درون شبکیه کیستیک شده یا سوراخ در آن ایجاد شود که زمینه‌ساز جداشدگی شبکیه شود. هرنوع بیماری ارثی تخریبی شبکیه و مشیمیه نظیر دیستروفی‌های ماکولا و رتین پیگمانتر به مرور زمان وسیع‌تر شده و آتروفی رتین و نقصان بینایی شدیدتر می‌شود. در پل خلفی که مرکز بینایی است تغییرات مرتبط با سن به صورت تغییر در لایه رنگدانه‌ای شبکیه شروع می‌شود و به مرور زمان دید مرکزی کاهش می‌یابد. تخریب لایه‌های زیرین شبکیه اجازه نفوذ نا بجای عروق مشیمیه به زیر رتین را می‌دهد که با خونریزی و نشت مایع زیر رتین آن را تخریب می‌کند و دید مرکزی را از بین می‌برد. در مرحله بعد اسکار ایجاد می‌شود و از گسترش بیشتر آن جلوگیری می‌نماید. این تغییرات را دژنرسانس ماکولای افراد پیر می‌نامند که از عوامل شایع نابینایی است. از دیگر عوامل شایع نابینایی افراد پیر، عوارض بیماری دیابت، فشار خون و تغییرات آترواسکلروزیس(تصلب شرایین)، انسداد شاخه ورید و ورید مرکزی شبکیه را باید ذکر کرد. علت افت شدید بینایی در این افراد، خونریزی‌های سطحی و عمقی درون رتین یا درون ویتره، نشت مواد در شبکیه و ادم شبکیه ـ که ایجاد اگزودای زرد رنگ (سخت) می‌کند ـ و ایسکمی حاصل از نارسایی کاپیلر‌ها به صورت اگزودای پشم‌ ـ پنبه‌ای است. ادم دیسک در فشار خون بدخیم و انسداد عروقی دیده می‌شود و لازم است مطمئن شد که منشأ آن بالا رفتن فشار درون جمجمه نباشد.

عصب بینایی می‌تواند تحت‌تاثیر بیماری‌هایی نظیر گلوکوم آتروفیک شده و پس از محدود کردن میدان بینایی در نهایت دید مرکزی را نیز از بین ببرد. آتروفی عصب باصره می‌تواند به دلیل تخریب و تحلیل شبکیه توسط بیماری‌هایی نظیر رتینیت پیگمانتر، نارسایی ایسکمیک رتین و عصب باصره یا تخریب وسیع رتین توسط جراحی و لیزر باشد. ازعلل درون مغزی آتروفی عصب باصره، تومورهای فشاردهنده روی مسیر رشته‌های عصب باصره یا بیماری‌هایی نظیرMS است.