یک تکه از قلبشان خالی می‌ماند

نوازش‌شان کرده‌اند، به آنها غذا داده‌اند و با آنها درددل کرده‌اند و با همراهی‌شان به ماموریت‌های دشوار رفته‌اند؛ ماموریت‌هایی که مثل همه قصه‌های خوب بچگی در پایان تمامشان، کوچولو‌های لپ گلی و حیوانات خانگی‌شان، جان جهانی را نجات داده‌اند و آدم بدها را ادب کرده‌اند.

در خاطره همه بچه‌های دیروز، توله دینگویی هست به اسم کوچولو، راکونی هست به اسم رامکال، چند تایی سنجاب، یک خرگوش که به گوشش گوشواره مروارید بسته است، سگ پا کوتاهی که دور چشمش حلقه‌ای نخودی رنگ دارد، گربه سپیدی که بلد است پیانو بزند، یک پرنده آفریقایی رنگارنگ سخنگو، چند تا جوجه نوک طلایی و نوک حنایی، سگ پشمالویی بزرگ و سپید که از صاحبش هم عاقل‌تر است و...

اینها همه، روزگاری حیوانات ما بوده‌اند و ما در بازی‌های کودکی‌مان با آنها به سفرهای دور و درازی رفته‌ایم؛ سفرهایی از حاشیه قالیچه کاشان لاکی‌رنگ اتاق پذیرایی تا پشت کاناپه راحتی اتاق نشیمن، سفرهایی که در آنها می‌توانستیم صدها کیلومتر را میان قاره‌ها، روی قایقی که یک تکه روزنامه بود و کف اقیانوس آشپزخانه پهن شده بود، گز کنیم.

قصه مثل حالا نبود، ما مثل بچه‌های امروز نبودیم، دغدغه روبات‌هایی که از آستین‌شان اشعه لیزر بیرون می‌آید و همه چیز را منفجر می‌کند و آدم بدهایی که دیگران را به گلوله می‌بندند، نداشتیم.

آدم بدهای ما، نقشه‌هایشان هم ساده بود، بی‌آن‌که بنایی را منفجر کنند، کسی را بدزدند یا به گلوله ببندند.

ما آن روزها با همان کارتون‌ها، احترام به محیط ‌زیست را یاد گرفتیم و بعدتر که بزرگ‌تر شدیم، فهمیدیم حیوانات در دنیای واقعی، مثل مشابه‌هایشان در دنیای نقاشی، حرف نمی‌زنند، اما حق زندگی‌کردن دارند و گرچه روی 2 پا راه نمی‌روند، مثل آدم‌ها درد را می‌فهمند، مثل آدم‌ها گرسنه می‌شوند و مثل آدم‌ها به بچه‌هایشان عشق می‌ورزند.

خیلی از کارتون‌های امروز، حیوانات سخنگوی خوش‌خلق آن روز‌ها را کم دارند، بچه‌های امروز قرار است دنیا را با رایانه‌ها و روبات‌هایشان فتح کنند، اما اگر اوضاع همین طور پیش برود حتما یک تکه از پازل زندگی آنها ناقص می‌ماند.

شک نکنید که آنها عشق‌ورزی به طبیعت ، مهربانی به حیوانات و احترام به حق زیستن آنها را نمی‌آموزند.

شک نکنید که این کمبود، در آینده‌ای نه چندان دور، به چشم‌شان می‌آید و به آنها می‌فهماند آن تکه از قلبشان که خالی مانده است جای عشق به دیگر آفریده‌های خدا و تلاش برای حفظ‌شان است؛ آفریده‌هایی مثل همان حیوانات بی‌آزار کارتون‌های قدیمی که با کودکان رفاقت با طبیعت را تمرین کنند.

مریم یوشی‌زاده‌ -‌ گروه جامعه