ایکس 3 داگلاس

درصد زیادی از هواپیماها هم در مرحله نمونه سازی از گردونه حذف شدند و تنها چندتایی هواپیما وارد مرحله تولید انبوه شده‌اند؛ هواپیماهایی که صنعت هوانوردی را شکل داده‌اند. تازه در کل تاریخ صنعت هوانوردی تعداد هواپیماهای موفق این دسته که تولیدشان به بیش از 100 فروند رسیده باشد، به 100 مورد هم نمی‌رسد.

بتازگی در یک نظرسنجی از محققان، نویسندگان و تاریخ‌نگاران هوافضا درخواست شده که بدترین هواپیماهای تحقیقاتی جهان (موسوم به هواپیماهای ایکس) که دست‌کم یک فروند از آنها تولید شده باشد را با ذکر معایب نام ببرند. از شما دعوت می‌کنیم تا با هواپیماهای فراموش شده همراه شوید و نگاهی به موفقیت‌ها و ناکامی‌های آنها بیندازید.

هواپیمای ایکس‌ ‌ـ‌3 موسوم به استیلتو (Stiletto) برای نیل به سرعت 2 ماخ طراحی شده بود. این هواپیما حتی در حالت پارک در رمپ پایگاه ادواردز نیز سریع به نظر می‌رسد. این هواپیما ظریف‌ترین بدنه را بین سریع‌ترین‌های دهه50 میلادی داشت، اما ضعف این هواپیما موتورهای نامناسب آن بود. ایکس‌ ‌ـ‌3 در بهترین وضعیتش می‌توانست در حالت شیرجه به سرعت یک ماخ برسد. بدنه کشیده و بال‌های پهن و تیز، این هواپیما را در هر مانور چرخشی مستعد گیجی و خروج از کنترل کرده بود. جو واکر، یکی از خلبانان آزمایشی این هواپیما، زمان پرواز با ایکس‌‌ ـ‌3 این پدیده را تجربه کرده است. وی در خاطرات خود می‌گوید: نیروها به شکل خطرناکی به سازه هواپیما فشار مضاعف وارد می‌کردند. خوشبختانه وجود موتورهای ضعیف در این هواپیما برای خلبان ارزشمند و مغتنم بود؛ چرا که اگر موتورهای قوی‌تری موجود بودند شاید این هواپیما عملکرد بهتری ‌داشت، ولی احتمالاً خلبان را به کشتن می‌داد!

این هواپیما، با طراحی ظریف و پرواز با سرعتی بالای 2ماخ، فضای کافی برای جادهی موتورهای بزرگ را نداشت و طراحان مجبور شدند در این هواپیما از موتورکوچک و ضعیفی استفاده کنند که این موضوع ایکس 3 داگلاس را محکوم به پروازی حداکثر با سرعت صوت( یک ماخ) می‌کرد.