اختلاف ترابیان و کرش، آتش زیرخاکستر

آرامشی که در فوتبال ما کیمیاست اما بعید نیست که به دلیل اختلاف بین سرپرست مستعفی و سرمربی در آینده‌ای نزدیک دستخوش تغییر و تحول شود؛ تغییری که در مرحله بعدی این رقابت‌ها به ضرر تیم ملی ما تمام می‌شود.

حاشیه‌های مربوط به اختلاف عباس ترابیان با کارلوس کرش در بازی آخر تیم ملی در اندونزی علنی شد. نزدیکان تیم ملی که با روحیه و اخلاق کرش آشنایی یافته‌اند تایید می‌کنند که سرمربی پرتغالی تیم ملی از بدو حضور در ایران نشان داده که دوست دارد همیشه نفر اول باشد و مهم‌تر از آن در تصمیم‌گیری‌ها برای تمامی امور مربوط به تیمش حرف اول را بزند، موضوعی که حوزه فعالیت عباس ترابیان را به عنوان سرپرست تیم ملی محدود می‌کرد.

کرش اما آنقدر حرفه‌ای هست که در شرایط حساس مسابقات تیم ملی سکوت کرده و این شرایط را کم و بیش پذیرفت تا این‌که با پیروزی تیم ملی بر اندونزی در جاکارتا و تساوی قطر و بحرین، صعود ایران به مرحله بعد قطعی شد.

کرش در بازگشت از اندونزی به تهران به سرعت به دیدار کفاشیان رفت، ملاقاتی که خبر آن به رسانه‌ها رسید، اما خیلی‌ها تصور کردند سرمربی تیم ملی برای طرح درخواست خود مبنی بر امکانات و تدارکات مرحله بعد این‌طور با عجله به دیدار رییس فدراسیون فوتبال رفته است، در حالی که با کناره‌گیری محترمانه عباس ترابیان از سرپرستی تیم ملی کمتر از 24 ساعت بعد معلوم شد که کرش چه درخواستی از کفاشیان داشته است.

به این ترتیب عباس ترابیان که چندی پیش به دلیل گرفتاری‌های شغلی از سمت خود در امور بین‌الملل کناره‌گیری کرده بود در یک اقدام عجیب که البته در فدراسیون فوتبال کفاشیان زیاد سابقه داشته است به جایگاه سابق خود برگشت تا در این پست برنامه‌های بین‌المللی تیم کرش را تدارک دیده و زیر نظر داشته باشد.

این مساله وقتی نگران‌کننده می‌شود که ترابیان در اولین اقدام در غیاب کرش دستیاران او را فراخواند تا در شرایطی که هنوز برنامه‌های مرحله بعد قرعه‌کشی و مشخص نشده است برنامه‌های تدارکاتی مورد نیاز تیم ملی را مورد بررسی قرار دهد، ترابیان البته این مساله را یک اتفاق عادی می‌داند و اصلا نگران غیبت سرمربی پرتغالی در این جلسه نیست.

ترابیان در توجیه این مساله می‌گوید: باید این نشست را برگزار می‌کردیم تا برنامه‌های آینده تیم ملی را بررسی کرده و تدارک ببینیم، دنیل گاسپر، دستیار کرش همه چیز را در مورد این جلسه ثبت کرده و قرار شده که با او در میان بگذارد و اگر موردی بود به ما گزارش کند.

هر چند که ترابیان این برقراری ارتباط با کرش از طریق واسطه را نشانه‌ای از بروز اختلاف بین خودش و سرمربی تیم ملی نمی‌داند، اما یکی از نزدیکان تیم ملی که در سفر به اندونزی همراه این تیم بوده و نمی‌خواهد نامش فاش شود، می‌گوید: کرش می‌خواهد برای تحقق اهداف خود در تیم ملی در تصمیم‌گیری‌ها همه‌کاره باشد و در اندونزی گفته است یا جای من است یا ترابیان، البته منظور او در تصمیم‌گیری‌ها و برنامه‌ریزی‌ها بوده، همین مساله ظاهرا هنوز هم باعث ناراحتی ترابیان است و سعی دارد تا جای ممکن با کرش جلسه مستقیمی نداشته باشد، این‌که چه دلیلی دارد که فدراسیون فوتبال ترابیان را به کمیته بین‌الملل برگرداند تا منشأ بروز شکاف و اختلاف در تیم ملی به نوعی فراهم شود، سوالی است که باید از علی کفاشیان پرسید.

آنچه مشخص است این‌که جنگ‌های نهان و آشکار برای اعمال قدرت در این مقطع که تیم ملی ما راه پر فراز و نشیبی در پیش دارد به ضرر این تیم تمام می‌شود، بدون شک حالا که یک مربی حرفه‌ای هدایت تیم ملی فوتبال ما را بر عهده دارد باید به او اختیار کامل داد و برای فراهم‌کردن امکانات از هیچ تلاشی دریغ نکرد تا تیم ملی فوتبال هم به اهداف خود برسد.

موفقیت اخیر تیم ملی والیبال شاید الگوی خوبی برای فدراسیون فوتبال باشد، این موفقیت نه‌تنها قانون نانوشته ناکامی ورزش‌های تیمی ایران در عرصه بین‌المللی را نقض می‌کند، بلکه نشان می‌دهد که اعتماد به یک سرمربی حرفه‌ای تا چه حد می‌تواند غیرممکن‌ها را هم ممکن کند. اگر راه رسیدن به هدف و موفقیت در فوتبال را هموار نمی‌کنیم، حداقل در این مسیر سنگ‌اندازی نکنیم.

سارا احمدیان - جام جم