از قهرمانان المپیکی غافل نشوید

گرچه طبق عادتی مرسوم، وضعیت دیگر قهرمانان ملی و آنان که شانس کسب مدال ورزش ایران از بازی‌های المپیک به حساب می‌آیند نیز از احسان حدادی بهتر نیست، اما جای تاسف بیشتر اینجاست که این بار نه عاملی بیرونی، بلکه خود فدراسیون دوومیدانی سنگ جلوی پای قهرمان ملی‌اش می‌اندازد.

جدا از آن‌که این قهرمان چند ماهی است از وجود مربی تخصصی محروم شده، با برخوردهای قهری مسوولان فدراسیون نیز مجبور است به تنهایی تمام برنامه‌های تمرینی‌اش را دنبال کرده و به قولی با سیلی صورت خود را سرخ نگه دارد. بدون این‌که بخواهیم در این زمینه قضاوت کنیم، باید بگوییم ولو آن‌که حدادی در این مورد مقصر باشد، فدراسیون دوومیدانی باید دوچندان از قهرمانش حفظ و حراست کرده و اجازه ندهد گرد بی‌توجهی خاطر او را آزرده سازد.

معمولا قهرمانان روح حساسی داشته و انتظار ندارند فدراسیون مربوط در اجرای برنامه‌هایشان کوچک‌ترین خللی به وجود آورد. برای همین نیز نمی‌توانیم قبول کنیم که احسان حدادی خاطر مکدری از حمایت نشدن داشته باشد و عاجزانه از مسوولان ورزش تقاضا کند که در ده ماهه موجود تا المپیک شرایطی را فراهم آورند تا با تمرکز صرف روی حضوری قدرتمند در این بازی‌ها، مدالی گرانقدر را تقدیم ورزش ایران کند.

احسان، دیروز با اعتماد به نفسی بالا می‌گفت که این توان را دارد که دیسک را بالای 70 متر پرتاب کرده و نخستین مدال المپیکی دوومیدانی ایران را بدست آورد. بی‌تردید مسوولان ارشد ورزش در جریان راه‌اندازی تشکیلات وزارت ورزش و جوانان نباید از وضعیت قهرمانان بزرگی چون احسان حدادی، بهداد سلیمی، رضا یزدانی، حمید سوریان، یوسف کرمی و... غافل شوند که همانا فرصت‌ها برگشت‌ناپذیرند.