موزه شهریار توسعه می‌یابد

خانه شهریار به عنوان موزه در سال 87 به ثبت ملی رسیده و هم‌اکنون در حال بازسازی، تعمیر و مرمت است.

طبق گفته مدیر موزه استاد شهریار، طبقه زیرزمین موزه پس از بازسازی به گالری استاد شهریار تبدیل می‌شود و قرار است در این گالری عکس‌ها و اسناد جدیدی از استاد شهریار و آثاری از سایر هنرمندان درباره او به نمایش گذاشته شود.

رسول جدیدالاسلام همچنین از طرح توسعه موزه استاد شهریار خبر داد و افزود: به پیشنهاد شهردار تبریز در صدد رایزنی برای خرید منازل مسکونی همسایه‌های همجوار استاد شهریار هستیم تا پس از خرید این منازل، موزه فعلی استاد شهریار را توسعه داده و در قالب مرکز تحقیقات تخصصی شهریارشناسی، کتابخانه تخصصی و در حالت کلی به یک مرکز علمی و فرهنگی تبدیل کنیم.

وی با بیان این‌که تمام اشعار و دست نوشته‌های استاد بیش از 1100 عدد است، تصریح کرد: در میان آنها قرآن نفیسی که یک سوم آن را استاد شهریار با دستخط خودش و به خط نسخ تحریر کرده است، به چشم می‌خورد که در صدد هستیم این اثر را نیز به چاپ رسانده و در گالری جدید به معرض دید عموم بگذاریم.

بنا به گفته جدیدالاسلام اخیرا دو اثر جدید استاد به نام‌های «ناله‌های شباهنگی» اشعار عاشورایی و مقاومت و پایداری و «منتخبی از آثار» با نظارت فرزند استاد (هادی بهجت تبریزی) چاپ شده است.

وی از عموم دوستداران و علاقه‌مندان آثار شهریار درخواست کرد تا هرگونه آثاری که از استاد در نزد خود دارند را به موزه شهریار اهدا کنند چرا که نگهداری این آثار در منازل دشوار بوده و احتمال فرسودگی و از بین رفتن آنها به مرور زمان وجود دارد، در حالی که آثار موجود در موزه با نظارت کارشناسان میراث فرهنگی و اسناد ملی نگهداری و محافظت می‌شوند.

محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار که در شهریور سال 1285 ه.ش در روستای خشکناب شهرستان بستان‌آباد استان آذربایجان شرقی متولد شد، در 27شهریور 1367 رخ در نقاب خاک کشید و در مقبره‌الشعرای تبریز که مدفن 400 عارف و شاعر نام‌آور و پرآوازه است به خاک سپرده شد.

شهریار در طول عمر خود با شخصیت‌های بزرگ فرهنگی، هنری و ادبی همچون هوشنگ ابتهاج، محمدرضا شفیعی کدکنی، بیژن ترقی، بدیع‌الزمان فروزانفر، استاد صبا و استاد جلال همایی مراودات و دوستی نزدیکی داشت.

از شهریار آثار متعددی به زبان فارسی و ترکی آذربایجانی بر جای مانده است که در این میان از منظومه «حیدربابا» به زبان ترکی به عنوان شاهکار وی یاد می‌شود.

این منظومه که سال 1333 سروده شده در ادبیات ترکی آذربایجانی جایگاهی برجسته دارد و فراتر از اشعار فارسی قلمداد می‌شود و هم اکنون به بیش از 100 زبان زنده دنیا از جمله آلمانی، فرانسه، انگلیسی و اسپانیایی ترجمه شده است.

مجموعه «خان ننه» وی نیز شنیدنش حتی برای چندمین بار آدمی را متاثر می‌کند.

 معصومه درخشان ‌‌/‌‌ جام‌جم تبریز