حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
تولیدات مردم روستاهای اطراف حاشیه زایندهرود شامل بادام، گردو، شیره انگور، روغن حیوانی، کشک محلی، دوغ محلی و... است که در پخت انواع شیرینی و آش محلی در روزهای پایانی ماه رمضان در حاشیه زایندهرود استفاده میشود.پخت شیرینی و توزیع آن بین اهالی با هدف شکرگزاری و سپاس از خداوند برای اعطای نعمتهای فراوان و محصولات پربرکت صورت میگیرد.
رنگینک، نان یوخا، انواع حلوا، آش شلهزرد، آش مصطفی، آش رشته، آش کشک، کاچی، شیر برنج با شیره انگور و... شیرینی و آشهایی است که در این منطقه در ماه رمضان پخت آن بیشتر صورت میگیرد.
آش محلی«کاچی با دوغ» یکی از انواع مختلف آش هایی است که در این منطقه پخت میشود.
قاسم کریمی ، دهیار روستای سوادجان میافزاید: مردم روستا در روزهای پایانی ماه رمضان با پخت شیرینی و آشهای محلی به استقبال عید فطر میروند. در این روز مردم روستا برای دادن فطریه و اقامه نماز به حیاط بزرگ وزیبای درمانگاه روستا که در حاشیه زایندهرود قرار دارند، گردهم میآیند و بعد از اقامه نماز مردم در جشنی که توسط دهیاری در همان مکان برگزار میشود، شرکت میکنند.
در این جشن از افراد فعال روستا، روحانی روستا و افراد برگزیده در مسابقات قرآنی که توسط دهیاری در طول ماه رمضان اجرا شده، تقدیر به عمل میآید. اهالی روستا بعد از اقامه نماز برای دیدن بزرگان فامیل و روستا و تبریک عید به خانه همدیگر میروند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....