یکسال از این کشف گذشت و با نصب یک دستگاه تلهاسکی در گردنه دیزین، محلی برای تمرین خارج از فصل اعضای تیم ملی جفتوجور شد، اما عملیات تکمیل پیست شامل نصب یک خط تلهسیژ به طول 2400 متر در مسیر دره به پارکینگ بالا، نصب تلهاسکی مبتدی و احداث رستوران تلهکابین در سال 46 انجام گرفت و یکسال به طول انجامید و تا سال 51 همچنان راه دسترسی شمشک به دیزین وجود نداشت. سال 52 مسوولان به فکر توسعه این مجموعه افتادند و تلهکابین جای تلهسیژ دره را گرفت و رستوران و تلهسیژ چمن سال 55 به بهرهبرداری رسید. بعد از انقلاب طرح توسعه این مجموعه که به یک خط تلهکابین دیگر مجهز شده بود، با سرمایهگذاری بخش خصوصی ادامه یافت.
شیب و طول مسیر، محل برگزاری مسابقات و امکانات رفاهی پیست دیزین، عواملی هستند که نظر فدراسیون جهانی را برای معرفی پیست دیزین به عنوان یکی از محلهای برگزاری مسابقات جهانی جلب کرده است. از سوی دیگر گروهی که سال 70 برای شرکت در دوره مربیگری اسکی چمن به ترکیه رفته بودند، پس از بازگشت جرقه احداث پیست چمن را زدند و این پیست سال 73 افتتاح و سال 75 میزبان اولین مسابقات بینالمللی شد.
4 سال بعد نیز طعم میزبانی مسابقات جامجهانی را چشید و همچنان با حفظ شرایط مطلوب یکی از گزینههای فدراسیون جهانی برای مسابقات محسوب میشود.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....