کار با حمایت والدین

کارآفرینی نیاز به خصوصیاتی همچون ریسک‌پذیری، نیاز به موفقیت، نوآوری، خلاقیت، پشتکار زیاد، آرمان‌گرایی، آینده‌نگری و... دارد. کارآفرین کسی است که موسسه اقتصادی، بخصوص کسب‌وکاری را که معمولا مستلزم ابتکار و ریسک قابل‌توجهی باشد، سازماندهی و اداره می‌کند. او فرصتی را کشف می‌کند و برای پیگیری و تحقق آن، سازمان مناسبی را برای دست‌یافتن به سود بیشتر ایجاد می‌کند و ریسک مالی آن را می‌پذیرد.

ارزش‌هایی که فرد در دوران کودکی و به اصطلاح جامعه‌شناسان در دوران جامعه‌پذیری در نهاد خانواده درونی می‌کند، اساسی‌ترین و مهم‌ترین ارزش‌های شکل‌دهنده شخصیت فرد هستند. اگر اعتماد به نفس،‌ پذیرش مخاطره‌ها (ریسک‌ها)، خلق ایده‌های نو و ارزش دانستن کار و تولید را بخشی از ویژگی‌های افراد کارآفرین بدانیم،‌ خانواده از هر نظر می‌تواند کانون اصلی پرورش چنین ویژگی‌هایی در افراد باشد.

پدر و مادر اولین افراد اثرگذار بر شکل‌گیری نگرش‌ها و رفتارهای کودکان هستند، به نحوی که کودکان خواسته یا ناخواسته، بسیاری از ویژگی‌های والدین خود را در همان سال‌های نخستین زندگی می‌آموزند و درونی می‌کنند. وقتی پدر یا مادر همچون افرادی تلاشگر و مؤثر در عرصه کار و تولید در جامعه و محیط اطراف خود شناخته شوند، کودکان نیز بیشتر خود را مستعد قرار دادن در معرض مخاطره‌ها، خلق ایده‌های نو و استقلال اقتصادی و کسب موفقیت می‌یابند و بیشتر در این مسیرها گام برمی‌دارند.

قدرت اقتصادی خانواده در میزان موفقیت شغلی فرزندان مؤثر است، اما فرد کارآفرین پیش از نیاز مالی به آموختن ارزش‌ها و توانمندی‌هایی نیاز دارد که پدر و مادر نقش اساسی در شکل‌گیری و پرورش آنها دارند.

نوع نگرش والدین و ارزش‌هایی که بر اساس آنها فکر و عمل می‌کنند، در شکل‌گیری روحیه‌ کارآفرینی فرزندان اهمیت دارد. والدینی که برای خلاقیت، نوآوری، تلاش و پشتکار ارزش قائلند و کوشش اخلاق‌مدارانه برای به دست آوردن ثروت را مفید می‌دانند و در همین راستا نیز عمل می‌کنند، شانس بیشتری برای پرورش فرزندانی خواهند داشت که در آینده با قدرت خلاقیت، نوآوری، پشتکار و خطرپذیری بیشتر خویش، دست به کارهای بزرگ می‌زنند.