نکتهها، درسها و پندهای سوره مبارکه انفال
آیه های مبارکه55 و 56:
آنان که ندای انبیا را بشنوند ولی بیتفاوت باشند، بدترین جنبندگانند. آیه 22 این سوره، «شرّالدّوابّ» را کسانى دانست که نمىاندیشند، این آیه آنان را کسانى مىداند که ایمان نمىآورند و کفر مىورزند. پس ریشه کفر، عدم تعقل صحیح است. قرآن ارزش انسان را در گرو عقل و ایمان مىداند که اگر تعقل نکند یا کفر ورزد از مدار انسانیت خارج است. انسان واقعى کسى است که عاقل و مومن باشد. آرى، کافرى که حق را فهمید اما ایمان نمىآورد، ممکن است نزد مردم عنوانى داشته باشد، ولى نزد خداوند بدترین جنبنده است. کفر، انسان را تا حیوانیت سقوط میدهد. از طرف دیگر هم پیمانشکنی با انسانیت سازگار نیست. کفر زمینه پیمانشکنی و پیمانشکنی، بیتقوایی است. پیمان پیامبر اکرم(ص) با یهودیان این بود که به مشرکان کمک نکنند و در صدد آزار مسلمانان برنیایند، ولى یهودیان پیمان را شکستند و در جنگ خندق به مشرکان اسلحه فروخته و آنان را یارى کردند. در روایات آمده است: «کسی که وفادار نباشد و پیمانشکنی کند، منافق است، هرچند نماز بخواند و روزه بگیرد.» (کافی، ج 2، ص 290)خطر بیشتر از سوى کسانى است که پیمانشکنى شیوه و خصلت آنان شده و از آن پروایى ندارند. پیمانشکنى حتی با انسانیت هم سازگار نیست. پایبندی به عهد و میثاق، لازمه تقواست.