سایبر تروریسم عبور از جنگ نرم

حملات زیان‌رسان سایبری اگر نه از نوع نبرد سخت و نظامی اما ورود به مرحله تند و افراطی جنگ نرم و عبور از آن است؛ مرحله‌ای که در آن به جای تاثیرات بلندمدت به نتایج سریع و کوتاه‌مدت و ضربه‌های موثر توجه می‌شود.

باتوجه به شکل و ماهیت موضوع معلوم است که نبرد سایبری دقیقا دارای نیروهای مهاجم و مدافع و نیازمند طرح و برنامه و برخورداری از ابزار و نیروی انسانی مناسب یا به تعبیری ارتش است.

این نبرد تمام‌عیار ارتش‌ها در تاکتیک و تکنیک‌های خود دارای تنوع، ابداع و نوآوری است. ماموریت‌ها و پروژه‌ها برای ضربه از راه دور یا فاصله نزدیک طراحی می‌شوند.

بعد از حمله با بدافزار استاکس‌نت به تاسیسات هسته‌ای ایران، پروژه کیف اینترنتی یکی از طرح‌هایی است که از طرف آمریکا طراحی و خبر رسمی آن هم از طرف آنها اعلام شده است.

در قالب این پروژه ماموران آمریکا می‌خواهند در قالب تروریست‌های چمدان به دست وارد کشورهای هدف از جمله ایران شوند. البته به نظر می‌رسد طراحان، پروژه خود را بیش از اندازه جدی گرفته یا تبلیغ می‌کنند، چون به فرض این که ارتباط اینترنتی یک محله در ایران بدون ارتباط با شبکه داخلی کشور هم برقرار شود، چندان اتفاق خاصی نخواهد افتاد، کما این که در حال حاضر هم دسترسی اینترنتی در ایران به شکلی که آنها تبلیغ می‌کنند بسته و محدود نیست، ضمن آن که بنا به گفته متخصصان پیدا کردن و مهار این شبکه‌های کوچک و محلی هم کار چندان دشواری نیست.

جنبه مهم‌تر موضوع اینترنت چمدانی وجود نیت مداخله و آسیب است اخلال در سیستم اینترنت کشورهای هدف و دسترسی به منابع اطلاعاتی و ضربه به روند فعالیت‌های مختلف کشورها از جمله فعالیت‌های امنیتی، نظامی و دفاعی یا حتی عرصه‌هایی چون حوزه‌های مالی، بهداشت عمومی یا فعالیت‌های هسته‌ای، هدفی است که در قالب‌های مختلف در حال پیگیری و اجراست. این روند پیچیده که دقیقا سرقت، ضربه، انهدام و یا حداقل ایجاد اخلال در روند امور را دنبال می‌کند، نیازمند هوشیاری، شناخت و آماده‌باش همیشگی به منظور مقابله است.

همان طور که افکار عمومی باید نسبت به دلایل و ظرایف آمادگی دفاعی کشور توجیه بوده و دارای اطلاعات کافی باشد تا حامی و مشوق پاسداری از کشور و ارزش‌های موجود در آن باشد، مردم و افکار عمومی باید هرچه بیشتر نسبت به پاسداری از فضای سایبری که اهمیت آن کمتر از دیگر فضاها و حریم‌ها نیست، هرچه بیشتر توجیه و آگاه باشند.

محمد تقوی
جام جم