عذرخواهی را به کودک بیاموزیم

البته برای آموزش عذرخواهی به کودک، ابتدا شما به عنوان پدر یا مادر باید خودتان الگوی مناسبی باشید. وقتی رفتار اشتباهی از شما سر زد، آن را قبول کنید و معذرت بخواهید. مثلا بگویید «متاسفم که سرت داد زدم، امروز روز سختی را گذرانده‌ام.» فراموش نکنید هر کسی در زندگی دچار اشتباه می‌شود و معذرت‌خواهی باعث بهتر شدن زندگی می‌شود. عذرخواهی از کودک نشانه ضعف شما نیست بلکه قدرت شما را نشان می‌دهد. کودکی که هیچ کس از او عذرخواهی نکرده است، هرگز عذرخواهی کردن را نمی‌آموزد. دقت داشته باشید بهتر است از همان اوایل کودکی این مهارت را به او بیاموزید، چراکه با گذشت زمان آموزش این رفتار به کودک دشوارتر می‌شود.

از سوی دیگر باید به یاد داشته باشید که عذرخواهی بدون بخشش یک فرآیند ناکامل است. پس وقتی کودک از شما معذرت‌خواهی می‌کند در جواب به او بگویید که «اشکالی ندارد» یا «تو را بخشیدم» نباید کودک را مجبور کنید که حتما باید بلافاصله پس از آن که مرتکب خطایی شد، عذرخواهی کند. در این صورت کودک ممکن است برای جلب رضایت شما معذرت بخواهد، ولی در واقع چنین احساسی نداشته باشد. گاهی اوقات کودک به مدتی زمان نیاز دارد تا در مورد رفتار خود بیندیشد. شما هم باید این فرصت را به او بدهید و سعی کنید او را در جهتی هدایت کنید که خود متوجه خطایی که کرده است بشود و از ته‌دل معذرت‌خواهی کند. مجبور کردن کودک به عذرخواهی نه‌تنها این مهارت را به کودک نمی‌آموزد بلکه باعث می‌شود او از عذرخواهی بیزار شود.

آموزش عذرخواهی به همدلی بین طرفین نیازمند است. باید رفتارها و حرف‌های خود را باور داشته باشید تا بتوانید این مهارت را به گونه‌ای به کودک‌ آموزش دهید تا به عذرخواهی خود اعتقاد داشته باشد و سعی کند با عذرخواهی ناراحتی را از دیگران بزداید و برای جبران اشتباه خود تلاش کند.

دکتر آزاده شیروانی