جانشین لئوناردو در اینتر کیست؟

اینتر در جام قهرمانان اروپا در مرحله یک هشتم نهایی به شکلی رقت‌بار و با خوردن 7 گل از شالکه آلمان حذف شد و فقط در جام حذفی ایتالیا که مدافع عنوان قهرمانی آن نیز بوده، به نیمه نهایی رسیده و با توجه به برد صفر بر یک بازی رفت در زمین رم، امید زیادی برای رسیدن به فینال دارد.اما آیا ادعاها و امیدهای آبی و سیاه‌های میلان در این فصل طبیعی و منطقی است؟

لئوناردو که در میانه فصل جانشین رافا بنیتس در اینتر شد و به سبب حمایت برزیلی‌های این تیم (سزار، مایکون، لوسیو و کوتی نیو)‌ محبوب‌تر از سلف اسپانیایی خود بوده و محبت بیشتری از سوی شاگردانش دیده، در آخرین روزهای فصل 2011 ـ 2010 و در حالی که اینتر با ناپولی بر سر رتبه دومی سری A مشغول ستیز است، می‌گوید: عده‌ای مایل به اعتراف به حقیقت نیستند، اما واقعیت این است که تیم ما امسال هم آنقدر توان داشت که در 3 جبهه به طور همزمان بجنگد و کارش را هم به درستی انجام بدهد. مخالفان می‌توانند هر چه می‌خواهند بگویند، اما ما در لیگ داخلی دوم خواهیم شد و در جام حذفی ایتالیا نیز پای جدی قهرمانی مجدد هستیم، اینها دستاوردهای کوچکی نیست. قبول دارم که در برخی مسابقه‌های بزرگ چیزی که باید باشیم، نبودیم اما به لحاظ استمرار در کار و کسب نتایج لازم، باز یکی از بهترین‌های فصل نشان دادیم.

خیلی‌ها مطمئن‌اند لئوناردوی 43 ساله به خاطر همان چیزی که موفقیت در کارش می‌نامد در پایان فصل جاری فوتبال اروپا از سمت خود برکنار و یک مربی معروف و مسن‌تر از او جانشین‌اش خواهد شد، اما بدیهی است که مدیر فنی پیشین و پیستون چپ اسبق آث‌میلان که فقط 6 ماه و اندی بعد از برکناری از هدایت این تیم سرمربی همشهری و رقیب بزرگ روسرنری شد و در اقدامی بسیار عجیب از نیمه قرمز شهر (میلان)‌ به نیمه آبی آن کوچ کرد، راضی به صحبت در این خصوص نباشد.

او هفته گذشته در مجموعه اپیانو جنتیله که محل تمرینات اینتر است، خطاب به خبرنگارانی که در مورد برکناری وی در روزهای پیش‌رو با سماجت پرس و جو می‌کردند، گفت: شرایط من همانی است که 5 ماه پیش در بدو کارم در نراتزوری بود و فرقی اساسی در این ارتباط به وجود نیامده است. بارها گفته‌ام و امروز تکرار می‌کنم که هدفم پرشور و شوق ماندن همچون گذشته است تا بتوانم همچنان به کارم ادامه بدهم و با مسائل دیگر کاری نداشته باشم. هدف و خواسته من این است که فصل بعد هم مربی اینترمیلان باشم و نباید وارد بحث‌های دیگری بشوم. آنقدر در ایتالیا ساکن بوده‌ام که بدانم اینجا چه شرایطی دارد و الزام‌های فرهنگی آن چیست. عده‌ای این‌گونه مسائل را عمده می‌کنند تا نکات اصلی‌تر را گم کنند. من راه خودم را می‌روم. برخی مدعی‌‌اند اصلا حاضر نیستند در لیگ ایتالیا کار کنند، اما در باطن منتظر پیشنهاد یکی از باشگاه‌های مطرح این کشورند تا با سر به اینجا بشتابند. ادعا شده است که مربیان نامدار ایتالیایی ساکن خارج از کشور هم دیگر دوست ندارند در سری A کار کنند و نام آنچلوتی و مانچینی را در این ارتباط می‌آورند. برای پست من امثال لیپی و ویلاس بواس (مربی موفق و جوان پورتوی پرتغال)‌ را کاندیدا کرده‌اند. 13 سال است در میلان زندگی می‌کنم و هنوز از دلایل حرف‌های تظاهرآمیز و برخی اخبار غیرواقع در این شهر سر در نمی‌آورم. عمده‌ترین آنها اکنون مربوط به خودم است و این که رفتنی هستم و جانشین‌ام مثلا کاپلوست. نمی‌دانم، شاید هم باشد!