تولید میدان مغناطیسی توسط گیاهان

اگرچه این گیاه مغناطیسی بیش از یک میلیونیم اندازه‌ میدان مغناطیسی اطراف ما روی زمین تولید نمی‌کند، اما با وجود این مقدار بسیار ناچیز باید دید چرا دانشمندان در جستجوی زیست مغناطیس در گیاهان هستند؟ پروفسور دیمیتری باکر می‌گوید: امروزه مطالعات زیادی توسط دانشمندان در مورد زیست مغناطیس در جانوران و نه در گیاهان انجام می‌شود و این یک شکاف آشکار در علم است. در حیوانات به عنوان مثال فعالیت در قلب و مغز مقدار بسیار کمی میدان مغناطیسی تولید می‌کند که این میزان به وسیله مغناطیس‌سنج‌های حساس و دقیق قابل اندازه‌گیری است. چنین حسی نیز در مورد گیاهان اولین قدم در جهت مطلوب و تعقیب این موضوع توسط دانشمندان می‌تواند باشد.

پروفسور باکر بیشتر وقت خود را صرف ساخت موج‌یاب‌های بی‌نهایت دقیق به خصوص مغناطیس‌سنج‌های اتمی مبتنی بر NMOR کرده است. این ابزارها قادر به اندازه‌گیری میدان‌های مغناطیسی بسیار کوچک به اندازه 10 فمتو تسلا (یک میلیونیم یک بیلیون تسلا)‌ که یک میلیارد بار کمتر از میدان مغناطیسی زمین در سطح زمین است. بسته به موقعیت جغرافیایی سطح زمین این میدان مغناطیسی بین 20 تا 50 میکروتسلاست.

با وجود ارتعاشات مغناطیسی موجود در محیط آزمایشگاه محققان را بر آن داشت تا جهت تست مغناطیس‌سنج‌ها محیطی کاملا ایزوله فراهم کنند. گونه‌ گلخانه‌ای Titanarum به نام «آمورفوفالوس تیتانیوم» که ساقه‌ای ضخیم با هزاران گل کوچک که توسط غلاف گل احاطه شده‌اند در این آزمایش مورد بررسی قرار گرفت. این گیاه هر چند سال یک بار اندکی قد کشیده و در طول دوره کوتاه شکوفه داشتن بوی گوشت فاسد از خود ساطع می‌کند تا سوسک لاشه‌خوار و حشراتی که گرده‌افشانی می‌کنند به خود جذب کند. چون میدان مغناطیسی به وسیله بارهای الکتریکی متحرک ایجاد می‌شود دانشمندان معتقدند فرآیند سریع در گیاه طی گرم شدن سریع به منظور پراکندن رایحه و بوی گوشت فاسد ممکن است باعث جریان یونی و در نهایت ایجاد میدان مغناطیسی شود.

در گیاه Titanarum افزایش گرمای ناگهانی تا 70 الی 85 درجه فارنهایت می‌رسد. به طور کلی نباید بین حیوانات و گیاهان از این نظر تفاوت اساسی وجود داشته باشد اما این که آیا گیاهان بیش از جانوران میدان مغناطیسی بیشتری تولید می‌کنند سوالی برای زیست‌شناسان است.

در سال 2009 زمانی که یکی از این گیاهان گلخانه‌ای آماده شکوفه‌دادن بود پروفسور باکر یک مغناطیس‌سنج تجاری و حساس را نزدیک گیاه نصب کرد و آن را دائما تحت نظر داشتند. در طول روز بازدیدکنندگان از گلخانه و قطارهای BART که مایل‌ها دورتر از گلخانه بودند 05‌/‌0 میکرو تسلا به صورت دوره‌ای و در فواصل معین تولید می‌کردند. محققان از این که قادر به حذف یا خنثی‌سازی نویز میدان مغناطیسی محیط پیرامون نبودند، کاملا ناامید شدند. کورزینی یکی دیگر از محققان تیم می‌گوید: ما هنوز ناامید نشده‌ایم و حرکت بعدی این است تا ببینیم آیا گل کوچک‌تری را می‌توان پیدا کرد که دور از محیط نویزساز و مکان‌های عمومی بتوان به بررسی آن پرداخت یا خیر.