9 سال است افسوس می‌خورم

گل‌محمدی در حال حاضر مربی تیم فوتبال نساجی قائمشهر است. او در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگی خود می‌گوید: برای حضور در جام جهانی 2002 بازی پلی‌آف برگشت ما در مقابل ایرلند بود، بازی رفت را با نتیجه 2 بر صفر باخته بودیم، برای بازی برگشت باید حتما 2 گل می‌زدیم تا این‌که امیدوار به صعود باشیم. ما در بازی برگشت در مقابل 100 هزار تماشاگر ورزشگاه آزادی خیلی خوب حریف اروپایی خودمان را تحت تاثیر قرار داده بودیم، اما موفق به گلزنی نشدیم و تا پایان بازی هم نتوانستیم گلی به ثمر برسانیم، تا این‌که در دقیقه 90 یک کرنر نصیب تیم ما شد که من آن توپ را با سر وارد دروازه تیم خودمان کردم، دیگر فرصت برای گلزنی دوباره نداشتیم و بازی با همان یک گل به پایان رسید، بعد از سوت پایان بازی واقعا حال بدی داشتم و نمی‌توانستم از جای خودم بلند شوم و برای اولین بار بلند گریه کردم‌. این گل تلخ‌ترین گلی بود که زدم و هنوز که 9 سال از آن زمان می‌گذرد افسوس نرفتن به جام جهانی را می‌خورم.