علی دایی در شرایطی تیمش را روانه این میدان کرد که با توجه به غیبت بازیکنانی همچون مازیار زارع، حمید علی عسگری و علیرضا محمد، در میانه میدان دستش بسته بود، اما این تنها دلمشغولی دایی نبود، چرا که او یک خاطره خیلی تلخ از ورزشگاه شهید بهشتی بوشهر در ذهن داشت و آن برمیگشت به فصل گذشته که تیمش با 4 گل، شکست تحقیر آمیزی را تجربه کرده بود. در این شرایط دایی در سمت راست سامان آقازمانی و در مرکز میدان حسین بادامکی را به کار گمارد تا خلأ بازیکنان اصلیاش را احساس نکند. گرچه سپهر حیدری در دقیقه 5 با ضربه سر تیمش را پیش انداخت اما عماد رضا 11 دقیقه بعد با ضربه ایستگاهی زیبا توپ را به کنج دروازه رحمان احمدی دوخت تا نوید یک بازی زیبا را بدهد. البته با این گل از عطش 2 تیم برای گلزنی مقدار زیادی کاسته شد تا 2 تیم بیشتر فوتبالی احتیاطی را در دستورکار قرار دهند.دایی که نیک میدانست مساوی نیز در مقابل تیم حمید استیلی در حکم باخت است از دقیقه 60 وحید هاشمیان را برای نخستینبار به میدان فرستاد تا قدری تحرک و انگیزه در خط حمله تیمش را افزایش دهد، تنها 5 دقیقه پس از این تعویض محمد نوری روی ضربه کرنر غلامرضا رضایی، با ضربه سر خود توپ را به کنج دروازه شاهین هدایت کرد تا پرسپولیس را صاحب گل دوم و برتری کند؛ گلی که تا پایان پابرجاماند تا اولین بازی هاشمیان با پیراهن سرخ خاطره خوبی برایش داشته باشد.
در دقایق پایانی بازی 2 تیم چند فرصت مسلم گلزنی را روی بی دقتی مهاجمانشان از دست دادند و در نهایت این پرسپولیس بود که 3 امتیاز ارزشمند بازی را از آن خود کرد تا با خیالی نسبتا آسوده به استقبال هفته بیست و چهارم و دیدار با فولاد در ورزشگاه آزادی برود.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....